چهارشنبه 1388/10/30

جستاری به چکیده نویسی - ارسال کننده : دکتر ابوالفضل بختیاری

 

جستاری به چکیده نویسی 

- ارسال کننده  :دکتر ابوالفضل بختیاری

How to Write an Abstract

Philip Koopman, Carnegie Mellon University
October, 1997

Abstract

Because on-line search databases typically contain only abstracts, it is vital to write a complete but concise description of your work to entice potential readers into obtaining a copy of the full paper. This article describes how to write a good computer architecture abstract for both conference and journal papers. Writers should follow a checklist consisting of: motivation, problem statement, approach, results, and conclusions. Following this checklist should increase the chance of people taking the time to obtain and read your complete paper.

Introduction

Now that the use of on-line publication databases is prevalent, writing a really good abstract has become even more important than it was a decade ago. Abstracts have always served the function of "selling" your work. But now, instead of merely convincing the reader to keep reading the rest of the attached paper, an abstract must convince the reader to leave the comfort of an office and go hunt down a copy of the article from a library (or worse, obtain one after a long wait through inter-library loan). In a business context, an "executive summary" is often the only piece of a report read by the people who matter; and it should be similar in content if not tone to a journal paper abstract.

Checklist: Parts of an Abstract

Despite the fact that an abstract is quite brief, it must do almost as much work as the multi-page paper that follows it. In a computer architecture paper, this means that it should in most cases include the following sections. Each section is typically a single sentence, although there is room for creativity. In particular, the parts may be merged or spread among a set of sentences. Use the following as a checklist for your next abstract:

  • Motivation:
    Why do we care about the problem and the results? If the problem isn't obviously "interesting" it might be better to put motivation first; but if your work is incremental progress on a problem that is widely recognized as important, then it is probably better to put the problem statement first to indicate which piece of the larger problem you are breaking off to work on. This section should include the importance of your work, the difficulty of the area, and the impact it might have if successful.
  • Problem statement:
    What problem are you trying to solve? What is the scope of your work (a generalized approach, or for a specific situation)? Be careful not to use too much jargon. In some cases it is appropriate to put the problem statement before the motivation, but usually this only works if most readers already understand why the problem is important.
  • Approach:
    How did you go about solving or making progress on the problem? Did you use simulation, analytic models, prototype construction, or analysis of field data for an actual product? What was the extent of your work (did you look at one application program or a hundred programs in twenty different programming languages?) What important variables did you control, ignore, or measure?
  • Results:
    What's the answer? Specifically, most good computer architecture papers conclude that something is so many percent faster, cheaper, smaller, or otherwise better than something else. Put the result there, in numbers. Avoid vague, hand-waving results such as "very", "small", or "significant." If you must be vague, you are only given license to do so when you can talk about orders-of-magnitude improvement. There is a tension here in that you should not provide numbers that can be easily misinterpreted, but on the other hand you don't have room for all the caveats.
  • Conclusions:
    What are the implications of your answer? Is it going to change the world (unlikely), be a significant "win", be a nice hack, or simply serve as a road sign indicating that this path is a waste of time (all of the previous results are useful). Are your results general, potentially generalizable, or specific to a particular case?

Other Considerations

An abstract must be a fully self-contained, capsule description of the paper. It can't assume (or attempt to provoke) the reader into flipping through looking for an explanation of what is meant by some vague statement. It must make sense all by itself. Some points to consider include:

  • Meet the word count limitation. If your abstract runs too long, either it will be rejected or someone will take a chainsaw to it to get it down to size. Your purposes will be better served by doing the difficult task of cutting yourself, rather than leaving it to someone else who might be more interested in meeting size restrictions than in representing your efforts in the best possible manner. An abstract word limit of 150 to 200 words is common.
  • Any major restrictions or limitations on the results should be stated, if only by using "weasel-words" such as "might", "could", "may", and "seem".
  • Think of a half-dozen search phrases and keywords that people looking for your work might use. Be sure that those exact phrases appear in your abstract, so that they will turn up at the top of a search result listing.
  • Usually the context of a paper is set by the publication it appears in (for example, IEEE Computer magazine's articles are generally about computer technology). But, if your paper appears in a somewhat un-traditional venue, be sure to include in the problem statement the domain or topic area that it is really applicable to.
  • Some publications request "keywords". These have two purposes. They are used to facilitate keyword index searches, which are greatly reduced in importance now that on-line abstract text searching is commonly used. However, they are also used to assign papers to review committees or editors, which can be extremely important to your fate. So make sure that the keywords you pick make assigning your paper to a review category obvious (for example, if there is a list of conference topics, use your chosen topic area as one of the keyword tuples).

Conclusion

Writing an efficient abstract is hard work, but will repay you with increased impact on the world by enticing people to read your publications. Make sure that all the components of a good abstract are included in the next one you write.

Further Reading

Michaelson, Herbert, How to Write & Publish Engineering Papers and Reports, Oryx Press, 1990. Chapter 6 discusses abstracts.

Cremmins, Edward, The Art of Abstracting 2nd Edition, Info Resources Press, April 1996. This is an entire book about abstracting, written primarily for professional abstractors.

------------

http://www.ece.cmu.edu/~koopman/essays/abstract.html

چكيده و چكيده نويسي

قسمت دوم

 

توضيح:

قسمت اول اين مقاله تحت عنوان "چكيده

  و چكيده نويسي" بقلم آقاي ضيا, موحد در

شماره دوم از دوره اول نشريه فني مركز مدارك

 علمي منتشر شده است.

دستورات كلي

1-     براي تهية چكيده بايد متن را به دقت مطالعه كرد و از هدف نويسنده و نتيجه گيريهاي او مطلع شد و در ادامة آن، مفاهيم اصلي مدرك را مشخص نمود. سپس اين مفاهيم را بايد استخراج كرد.

2-     حتي المقدور، خود اطلاع داده شده بايد ذكر گردد نه اينكه دربارة آن اطلاع مطلبي نوشته شود.

3-     افكار و عقايد شخصي نبايد در چكيده دخالت داده شود يعني از تفسير نوشتة اصلي يا انتقاد آن در چكيده بايد خودداري كرد.

4-     در صورتيكه نوشته اي داراي تصوير يا جدول باشد بايد در پايان چكيده به آن اشاره شود.

5-     در مواردي كه بعضي از اسامي بشكل خلاصة شناخته شده نوشته شده باشد، مي توان از اين شكل خلاصه در چكيده استفاده كرد.

 

هنگام تهية چكيده بايد سئوالات زير را طرح كرد و پاسخ آنها را از چكيده خواست.

1-     از چه نوع مقاله اي چكيده تهيه شده است؟ از يك تحقيق، از يك بررسي و يا از يك نقد يا مطالعه نظري؟

2-     نتيجه گيريهاي نهائي مقاله چه بوده و چه توصيه هائي در آن شده است؟

3-     هدف يا هدفهاي تهية مقاله چه بوده است؟

4-     از چه روشهائي در تهية مقاله استفاده شده است؟

5-     چه موارد استفاده اي در مقاله مطرح شده است؟

6-      مطلب مندرج در مقاله يك موضوع تجربي است يا نظري و يا هر دوي آنها و در صورت اخير روي كدام جنبه تاكيد بيشتري شده است؟

7-     چه شرايطي در مطالعه يا تحقيق در نظر گرفته شده است؟

8-     چه روابطي ميان متغيرها عنوان شده است؟ (وابستگي صوري، همبستگي داخلي، مستقل و ...)

در زمينة تهية چكيده بايد توجه خاصي به موضوعات نظري بعمل آيد زيرا درك مطالب نظري معمولاً مشكلتر از مطالب تجربي است و در اكثر موارد، مطالب نظري يك مدرك علمي در جريان ذخيره و بازيابي اطلاعات بشكل محسوسي محو مي گردد زيرا همانند مطالب تجربي، نمي توان آنها را دقيقاً مشخص نمود و يك واژه يا نشانه را به مفهومي خاص در اين زمينه منتسب كرد.

 

هنگام تهيه چكيده بايد به موضوعات زير توجه شود:

1-     مدرك بمنظور يافتن مفاهيم كليد مطالعه گردد.

2-     چكيده با توجه به كل جامعة مطالعه كننده تهيه شود، بدون تمايل به گروهي خاص.

3-     يافته هاي چكيده نويس از مدرك، يادداشت گردد.

4-     با دليل ثابت شود كه يافته هاي همانهائي است كه چكيده نويس يادداشت كرده است.

5-     توضيحات كلي در صورت نياز در قسمت آخر بيان گردد.

6-      به شكلي نسبي موضوعات مستقل از هم جدا گردد.

7-     مطالب نظري از مطالب تجربي جدا شود.

8-     از زبان محاوره اي استفاده گردد و از ذكر عبارات و جملات غيرمصطلح پرهيز شود.

9-     از اختصارات مورد قبول استفاده شود، ولي هر چه كمتر بهتر.

حجم چكيده بستگي به مندرجات مقاله دارد و با نسبتي مستقيم به حجم محتواي....(متن اصلي جا افتادگي دارد)

چكيدة تمام نما                                           20 درصد

چكيدة راهنما                                            50   "  "

چكيدة مركب از چكيدة راهنما و تمام نما        25  "  "

انواع ديگر                                               5    "  "

مجموع                                                   100"  "

 

 سال 1347 در مركز مدارك علمي شروع شد و اولين شمارة مجلة چكيده با 148 چكيده در سال 1348 توسط مركز مدارك علمي منتشر گرديد. لازم به يادآوري است كه در انتخاب مقاله و شيوه تهية چكيده از آن، تغييراتي صورت گرفته كه همگي در جهت پيشرفت كمي و كيفي چكيده نويسي بوده است.

هر چند هر يك از انواع چكيده داراي مزايا و معايبي است اما در هر صورت نياز جامعة  استفاده كننده هميشه در تهية چكيده بايد مورد توجه باشد.

امروزه بهتر است براي تهية چكيده از بسياري از مقاله هاي فارسي هر دو نوع چكيده تمام نما و چكيده راهنما را در يكديگر ادغام نمود و قسمتهاي اساسي و مهم مقاله را بشكل چكيدة تمام نما و قسمتهاي كم اهميت تر را بشكل چكيدة راهنما نوشت اين روش ضمن آنكه آگاهي كاملي از محتواي اطلاعاتي مقاله بدست مي دهد، رئوس مطالب كم اهميت تر را هم در اختيار خواننده قرار مي دهد. بضميمه نمونه هائي از چكيدة تمام نما، راهنما و مختلط ارائه شده است. (پيوست شماره 2)

 

سبك نگارش چكيده هاي فارسي

از آنجا كه چكيده از اطلاعات مهم متني كه چكيده از آن تهيه شده است خبر مي دهد

الف – جمله ها بايد خبري باشند.

بنابراين بكار بردن جمله هاي سئوالي و جمله هايي كه بيشتر بيان كننده شك و ترديد و حدس و تخمين باشند موردي ندارد. از اينجا به اين نتيجه مهم نيز مي رسيم كه در چكيده از بكار بردن علايم تعجب (!) و علامت سئوال (؟) و از علامت هاي مختلفي كه در پايان جمله هاي امري، ندايي يا جمله هاي مبين تاسف و حسرت يا طنز و استهزا مي آورند بايد احتراز كرد. البته در متن اصلي نويسنده ممكن است از همة اين علايم استفاده كرده باشد اما وظيفة چكيده نويس تنها ثبت اطلاعاتي است كه نويسنده در متن نوشته خود آورده نه روشي كه در نوشتن مقاله خود بكار برده‌است.

 

ب- جمله ها بايد ساده باشند

منظور از "ساده" بودن اين است كه در نوشتن چكيده از كلمه ها و اصطلاحاتي بايد استفاده كرد كه مطلب را راحت و آسان و در عين حال رسا و گويا بيان كند. بكار بردن لغات مشكل و يا كم استعمال و رديف كردن كلمه هاي پرطمطراق و پرزرق و برق جز اين كه عمل اطلاع رساني را مشكل كند فايده ديگر نخواهد داشت. منظور ديگر از "ساده" بودن اين است كه در نوشتن چكيده بايد از جمله پردازي و انشاي منشيانه نوشتن شديداً احتراز كرديد بدين معني كه آوردن صفتهاي غيرلازم، كلمه هاي مترادف و تكرار يك معني در جمله هاي گوناگون و به اصطلاح پرنويسي و درازنفسي و آب و تاب دادن به مطلب هيچ مناسبتي با چكيده نويسي ندارد. گريز از ساده نويسي اشتباهي است كه اغلب چكيده نويسان تازه كار و حتي گاهي چكيده نويسان باسابقه هم دچار آن مي شوند و علت آن هم شيوه اي است كه در نثرنويسي معاصر رايج شده است و روزنامه ها و مجله ها و نويسندگاني كه مطلبي براي گفتن ندارند اين شيوه را اشاعه داده اند. بديهي است كه چكيده نويس نمي تواند از تاثير اين عوامل بر كنار بماند. چكيده زير نمونه اي از اين گونه است:

"كودكان سرراهي بي گناهاني هستند كه پدر و مادران بي رحم روي كمال بي عدالتي به علل گوناگون آنها را در سر راه گذاشته اند و به سرنوشت نامعلوم مي سپارند. سر راه گذاشتن اين اطفال بي‌گناه نمونه اي از شقاوت و بي رحمي پدران و مادران كه چون تندباد خشم انگيزي به جان عزيزانشان مي تازند و بدينگونه آنها را در خرابه ها و يا در گذرگاهها رها مي سازند. انگيزه اين عمل غيرانساني ناشي از غبار كدورتها، ناسامانيها زندگي زناشويي، اختلافات خانوادگي، خودكامگي و لذت‌جوئيهاي زودگذر قبل از ازدواج مي باشد. طبق آماري كه در سال گذشته بدست آمده مجموعاً تعداد 445 دختر و پسر سرراهي ده روزه تا سه ساله در تهران از طريق دايرة مددكاران اجتماعي دادسرا به شيرخوارگاهها منتقل شده اند. در سه ماه نخستين امسال نيز تعداد 142 دختر و پسر نوزاد سرراهي به شيرخوارگاهها فرستاده شده است. در سر راه رها كردن اين بي گناهان مسئله اي است كه مقالات صلاحيتدار انتظامي و قضائي پيوسته با آن روبرو هستند. براي جلوگيري از اين عمل غيرانساني بايد براي پدران و مادراني كه بدون در نظر گرفتن مباني اختلاقي و اصول انساني اطفالشان را در سر راه رها كرده و به سرنوشت مبهم و تاريك مي سپارند با قائل شدن مجازاتهاي سخت كوشش نمود كه عواطف انساني را در ضمير آنها بيدار نمود".

چنان كه مي بينيد در اين چكيده كلمه ها و عباراتي مانند "بي گناه"، "بي رحم"، "از روي كمال بي عدالتي"، "سرنوشت نامعلوم"، "شقاوت و بي رحمي"، "عمل غيرانساني"، "خودكامگي" و نيز عبارت پردازيهايي مانند "تندباد خشم انگيز" و "غبار كدورتها" و تكرار يك معني در جمله هاي متعدد تنها وقت خواننده را تلف مي كند.

ايراد ديگر اين چكيده بي دقتي چكيده نويس در ثبت يك اطلاع لازم است. جمله "طبق آماري كه در سال گذشته بدست آمده است" تاريخ اين آمارگيري را معلوم نمي كند. اكنون اين چكيده را با حذف قسمتهاي زايد و ويرايشهاي لازم براي مقايسه دوباره مي نويسيم.

"انگيزه سر راه گذاشتن كودكان ناشي از نابسامانيهاي زندگي زناشويي يا لذت جوئيهاي زودگذر قبل از ازدواج مي باشد. طبق آمار در سال 1348 در تهران مجموعاًَ تعداد 445 دختر و پسر سرراهي ده روزه تا سه ساله و در سه ماه نخستين آن سال تعداد 142 نوزاد از طريق دايره مددكاران اجتماعي دادسرا به شيرخوارگاهها منتقل شده اند. مسئله بچه هاي سرراهي به يكي از گرفتاريهاي مقامات صلاحيتدار انتظامي و قضايي تبديل شده است. براي جلوگيري از اين عمل بايد براي اين گونه پدران و مادران ضمن اعمال مجازاتهاي سخت كوشش نمود كه عواطف انساني را در آنها بيدار كرد."

 

ج- چكيده بايد شامل كلمه ها و اصطلاحات فني و علمي متن اصلي باشد.

اين كار درك محتوي چكيده را براي متخصصان آسانتر مي كند و نيز باعث تسهيل تهية فهرست موضوعي براي "مجله چكيده" مي شود.

 

د- جمله ها بايد تا آنجا كه ممكن است كوتاه باشند.

نوشتن جمله هاي بلند و آوردن جمله هاي تبعي اغلب كار را بر خواننده مشكل مي كند در چنين جمله هايي قسمتي از توجه خواننده به ساختمان جمله معطوف مي شود. از اين گذشته گاهي نويسنده مجبور مي شود افعال جمله هاي تبعي را يكجا در آخر جمله بياورد و در نتيجه گاهي سه فعل در پايان جمله پشت سر هم واقع مي شوند. بنابراين بهتر است در اين موارد جمله ها را از هم تفكيك كرد مثلاً اين جمله را:

"بيمار مرد 60 ساله اي كه به علت درد شكم به بيمارستان مراجعه كرده است مي باشد" به صورت زير نوشت

"بيمار مرد 60 ساله اي است كه به علت درد شكم به بيمارستان مراجعه كرده است".

 

- از وجه وصفي تا آنجا كه ممكن است كمتر استفاده شود.

مثلاً جمله اي مانند:

"اين تركيب را با آب مخلوط كرده آنرا با چراغ الكلي حرارت داده و محلول حاصل را از صافي مي گذرانيم".

بهتر است چنين نوشته شود.

"اين تركيب را با آب مخلوط مي كنيم و آنرا با چراغ الكل حرارت مي دهيم و محلول حاصل را از صافي مي گذرانيم".

همچنين بهتر است به جاي

"مصرف آب بيش از صد ليتر نبوده و گاهي شصت برابر اين مقدار است" بنويسيم:

"مصرف آب بيش  از صد ليتر نيست و گاهي شصت برابر اين مقدار است".

 

و _ از اضافه كردن چند كلمه به هم (تتابع اضافات) اگر مطلب را پيچيده و نامفهوم كند بايد پرهيز كرد.

برخي از چكيده نويسان براي كوتاهتر كردن جمله يا كم كردن تعداد جمله ها در يك چكيده از اضافه كردن مكرر و پياپي كلمات به يكديگر، استفاده مي كند. اين كارگاهي دو عيب ايجاد مي كند يكي آنكه جمله نامفهوم مي شود و ديگر آنكه جمله شكل جمله هاي فرنگي را بخود مي گيرد. در چنين مواردي بهتر است حالت اضافي كلمه ها را از بين برد و به جاي كسرة اضافه، از "و" استفاده كرد و كلمه ها را به هم عطف كرد يا در صورت لزوم به جاي يك جمله از دو يا سه جمله استفاده كرد.

مثلاً بهتر است به جاي

"ذرات يخ و تگرگ داراي وزن كم كه بار مثبت دارند"

   بنويسيم

"ذرات يخ و تگرگ كه وزن كم و بار مثبت دارند"

 

ز- در نوشتن جمله ها بايد هر چه ممكن است از آوردن كلمه هاي اضافي پرهيز كرد.

در فارسي نويسي شكلهاي فراواني وجود دارند كه جمله را طولاني مي كند. اين شكلها را با اندك وقتي مي توان بدون آن كه معني جمله تغيير كند به شكلهاي كوتاهتر تبديل كرد. البته در اينجا نمي‌توان همه اين شكلها را نام برد از اين رو به ذكر دو مثال اكتفا مي كنيم:

"براي درمان روشهاي مختلف ابداع شده است كه شناخته ترين آنها عمل ويپل Whipple است".

جمله بالا را مي توان به شكل زير مختصر كرد:

"شناخته ترين روش درمان، علم ويپل است".

   يا

"علايم ابتدايي اين بيماري عبارتست از درد پا، سرگيجه و حالت تهوع" كه به اختصار چنين نوشته مي شود.

"علايم ابتدايي، درد پا، سرگيجه و حالت تهوع مي باشد".

 

ح- در "چكيده" لازم نيست سبك نگارش متن اصلي حفظ شود.

چكيده نويسي كاري فني و علمي است نه كاري ادبي. بنابراين اگر متني كه چكيده از ان تهيه مي شود سبك نگارش ويژه اي داشته باشد چكيده نويس موظف به حفظ اين سبك نيست.


 

دستور نوشتن انواع چكيده

 

الف – دستور تهيه چكيده تمام نما

تهيه اين نوع چكيده كه كاملترين و مفيدترين نوع چكيده هاست به دقت و مهارت بيشتري احتياج دارد معمولاً از مقاله هايي چكيده تمام نما تهيه مي شود كه اختصاص به موضوع واحدي داشته باشند. بنابراين اگر در مقاله اي زير عنوانهاي فرعي مختلف از موضوعهاي مختلف بحث شده باشد نمي‌توان از آن چكيده تمام نما تهيه كرد اصولاً چون تهيه چكيده تمام نسبتاً احتياج به وقت بيشتر دارد و از اين رو هزينه بيشتري بر مي دارد، ارزش مقاله را هم بايد درنظر گرفت. ممكن است مقاله اي موضوع واحدي داشته باشد اما ارزش آن يعني اطلاعاتي كه در آن داده شده است در سطح عادي و معمول باشد. در اين صورت لازم نيست از چنين مقاله اي چكيده تمام نما تهيه شود. از اينجا يك نتيجه مهم به دست مي آيد و آن اين است كه چكيده نويسي كه مي خواهد در موضوعي چكيده تمام نما تهيه كند بايد در آن موضوع متخصص يا از آن اطلاعات لازم داشته باشد تا بتواند سطح مقاله و ارزش آن را تشخيص دهد. البته چون چكيده نويسان معمولاً در خدمت سازمانهايي هستند كه متخصصان موضوعي دارد، مقاله هايي كه بدست آنها مي رسد قبلاً ارزيابي شده است اما با وجود اين چكيده نويس بايد آن اندازه با موضوع مقاله آشنايي داشته باشد كه اساس بحث مقاله را تشخيص دهد و از نوشتن مطالبي كه آشنايان با آن موضوع همه از آنها اطلاع دارند پرهيز كند.

 

در تهيه چكيده تمام نما بايد:

1-     مقاله يك بار و اگر لازم باشد چند بار با دقت خوانده شود و موضوع اصلي مقاله از موضوعات فرعي جدا گردد.

2-     ترتيب مطالبي كه بايد نوشته شود به طرز منظم يعني در ارتباط معقول و منطقي با هم يادداشت گردد.

3-     اگر نويسنده مقاله در به دست آوردن نتيجه روشهاي ويژه اي به كار برده باشد يا دست به تجربه هاي تازه و جالبي زده باشد اين روش و تجربه ها با ذكر نام يا با توضيح مختصر آورده شود.

4-     ارقام و آمار مهم و لازم حتماً ذكر شود.

5-     اولين جمله چكيده بايد اصل موضوع مقاله را بيان كند. البته ممكن است هميشه نتوان چنين جمله اي نوشت. در اين صورت كل چكيده بايد اين وظيفه را بخوبي انجام دهد.

نكته_ مسلم است كه بر حسب نوع مقاله و نوع موضوع, مطالب فرعي كه بايد ذكر شوند يا حذف گردند تفاوت مي كند. مثلاً در بعضي گزارشهاي پزشكي كه جنبه تحقيقي دارند معمولاً مشخصات بيمار و بيمارستاني كه در آن بستري شده است و شرح حال بيمار در دوران درمان و موارد مشابه و بالاخره نتيجه درمان و ميزان تعميم اين درمان در بيماران ديگر داده مي شود. بديهي است كه بسياري از اين مطالب فرعي مثلاً بعضي از مشخصات بيمار يا نام بيمارستان يا نام طبيب معالج نبايد در چكيده آورده شود. البته اين مطالب فرعي در يك مقاله اقتصادي از نوع ديگر هستند.

منظور آنكه براي هر نوع مقاله و هر موضوع روش خاصي بايد بكار برد. به همين دليل ويرايشگران نشريه معتبر Chemical Abstract براي چكيده نويسان خود راهنماي مخصوصي تهيه كرده اند كه البته همه دستورهايي كه در اين راهنما آمده است نمي توان براي نشريات ديگر مثلاً Economic Abstract بكار برد.

      از اين رو آنچه در 5 شماره براي تهيه چكيده تمام نما نوشتيم حاوي اصول دستورات لازم است كه براي انواع مقاله ها و موضوع ها قابل كاربرد است. جزئيات ديگر بستگي تمام به موارد خاص خود دارد و چكيده نويس بايد خود به آنها دست يابد.

 

2- چكيده راهنما

      اگر مقاله اي شامل موضوعات مختلف _ كه البته معمولاً نوعي وابستگي با هم دارند _ باشد و نتوان از آن چكيده تمام نما تهيه كرد در اين صورت از آن بايد چكيده راهنما تهيه شود. مثلاً اگر در مقاله اي از ساختمان اتم صحبت شده باشد معمولاً درباره الكترون, پروتون, نوترون, پوزيتون و ذرات ديگر اتم و نيز مشخصات فيزيكي هر كدام ونظام لايه ها و خلاصه موضوعات مختلفي كه هر يك به نوبه خود مهم هستند, مطالبي ذكر مي شود. تهيه چكيده تمام نما از چنين مقاله اي نه ممكن است و نه لازم و بايد از آن چكيده راهنما تهيه شود.

 

براي تهيه چكيده راهنما بايد:

1-     مقاله را يك بار خواند و موضوعات مختلف و مهم را يادداشت كرد.

2-     در جمله اول چكيده موضوع كلي مقاله را ذكر كرد. (مثلاً نوشت: اين مقاله درباره ساختمان اتم است).

3-     پس از جمله اول به موضوعات مختلف به ترتيبي كه در مقاله آمده اند يا ترتيبي كه نظام معقولتري داشته باشد, فهرست وار اشاره كرد.

4-     اگر در شرح بعضي از موضوعات, مطالب مهم و تازه اي آورده شده بهتر است به اين مطالب هم اشاره اي بشود.

نكته_ ممكن است يك نشريه چكيده اصولاً اساس كار خود را بر چكيده هاي راهنما گذاشته باشد يعني از مقاله هايي هم كه بايد از آنها چكيده تمام نما تهيه كرد, چكيده راهنما تهيه كند. در اين صورت بايد موضوع اصلي مقاله را با توضيح بيشتري نوشت و به مطالب فرعي اشاره كوتاهي كرد.

 

چكيده آميخته يا تمام نما _ راهنما

            پاره اي از مقاله ها ضمن اينكه به موضوع واحدي اختصاص داده شده اند, شامل موضوعات فرعي متعدد و مهم ديگري هم هستند كه اگر از آنها در چكيده ذكري نشود, خواننده از پاره اي اطلاعات علمي محروم مي ماند. در اين صورت بايد چكيده تركيبي از دو نوع تمام نما و راهنما باشد.

            براي تهيه اين نوع چكيده بايد:

1-     مقاله را يك بار به دقت خواند و موضوع اصلي را از موضوعات فرعي متمايز كرد.

2-     براي موضوع اصلي, چكيده تمام نما به شرحي كه در بند (الف) گفته شد تهيه كرد.

3-     براي موضوعات فرعي, چكيده راهنما به شرحي كه در بند (ب) گفته شد, تهيه كرد.

4-     در نوشتن چكيده آميخته اول چكيده تمام نما و بعد چكيده راهنما را نوشت.

نكته_ از بيشتر مقالاتي كه به فارسي نوشته مي شوند, به علت نوع تنظيم آنها بهتر است چكيده آميخته تهيه شود.

تذكر_ از آنجا كه انواع چكيده هاي متداول در ايران سه نوع هستند كه به آنها اشاره كرديم, نوشتن دستوري براي تهيه چكيده هاي ديگر فعلاً ضروري نيست.

            در اينجا براي روشن شدن مطلب مقاله اي را نقل مي كنيم و چكيده تمام نما, راهنماي آن را مي نويسيم.

 

جهان سوم

شگفتي كتاب و نوجوانان

 

نوشته: ي. و. لاكشمانارائو

            در جريان زندگي من, چندين بار اين يا آن فرقه مذهبي كه اعتقادات جبري دارند, پايان جهان را پيش گويي كرده اند, حتي برخي از پيروانشان تا آنجا پيش رفتند كه دروندارشان را هم قسمت كردند. اگر امروز من سهامي در يك بنگاه انتشاراتي داشتم, شايد مي بايست آنها را مي‌فروختم, چون از هم اكنون تكنوكراتهاي جبري, مرگ كتاب را اعلام كرده اند.

            ما اهالي كشورهاي در حال توسعه كه هنوز از تمام مواهب زندگي برخوردار نشده ايم, همچنين به مجموعه وسايل ارتباطي كه امروز آنرا وسايل ارتباط جمعي مي نامند (و كتاب هم يكي از آنهاست) علاقه منديم. اين وسايل امكان مي دهند كه معلومات بدست آمده و اخبار و اطلاعات جديد به نسلهاي جوان ما منتقل شوند.

            آيا الزامي داريم كه اين وسايل ارتباط جمعي, برخي را انتخاب كنيم؟ يا بايد در حد امكاناتمان, درعين حال از كهنه و نو بهره جوئيم؟ آيا بايد تمام وسايل را اعم از الكترونيكي و چاپي, در يك طبق بگذاريم, يا به بهترين وسيله و امكان يعني وسايل ارتباط شفاهي متوسل شويم؟

            اگر ملاحظات مربوط به بها را كنار بگذاريم, هيچ يك از محققاني كه اين مسئله را موردبررسي قرار داده اند, تاكنون ترك وسايل كهن يا استفاده انحصاري از وسايل جديد را توصيه نكرده اند. اين مطلب هم درباره كشورهاي در حال توسعه صادق است و هم در مورد كشورهاي صنعتي, كه در آنها صنعت چاپ با وسايل جديد ارتباط جمعي در حال رقابت است.

            بر اثر سالها تحقيق و تجربه در اين كشورها, معلوم شده است كه وسايل ارتباط جمعي وجود يكديگر را نفي نمي كنند, و هيچگاه بطور كامل محو نمي گردند, بلكه اگر بتوانند خود را با شرايط نوين انطباق دهند و نقشهاي جديد خود را كه تكميل و غني تر كردن يكديگر است ايفا كنند, مي‌توانند  در كنار هم, بطور مشترك و در آسايشي نسبي بسر برند. اگر طي اين جريان, مثلاً قرار باشد كتاب به "غيركتاب" مبدل شود و تلويزيون بتدريج خبري و آموزشي گردد, بسيار خوب است, ولي ما از آنچه در آينده پيش خواهد آمد, هيچ اطلاعي نداريم.

            واقعيت زندگي در كشورهاي در حال توسعه چنين ايجاب مي كند كه از در پيش گرفتن راههايي كه ناشي از احساس باطني (و شايد حالت شيفتگي) است, پرهيز شود, حتي اگر احتمالاً بعد معلوم شود كه چنين راههايي درست بوده است. نه تنها اين امكان فراوان است كه احساس باطني به اشتباه رود, بلكه در اين صورت, مخارج كار هم براي كشورهاي در حال توسعه گزاف و تحمل ناپذير است.

            ما منكر اين نيستيم كه وسايل جديد ارتباط جمعي مي توانند نقشي قابل ملاحظه در تلاش اين كشورها در راه رشد و توسعه بازي كنند. مغذلك با در نظر گرفتن منابعي كه در آينده و تا مدتي نسبتاً طولاني, در دسترس خواهد بود, لازم است كه در زمينه رشد و توسعه ارتباطات, سهم عمده ذخيره و پخش خبر, عليرغم ظهور وسايل ارتباطي الكترونيك و ماشينهاي حسابگر, بر عهده نوشته چاپي گذارده شود. لازم است كه كتاب همچنان به پخش اخبار و معلومات مورد نياز اهالي متوسط كشور ادامه دهد تا آنان بتوانند بطور كامل در تغييراتي كه در اطرافشان بوجود آمده است, شركت جويند. اين معني بويژه در مورد جوانان كشورهاي در حال توسعه مصداق دارد.

            متاسفانه انقلاب در امر ارتباطات تنها انقلابي نيست كه اكنون در كشورهاي در حال توسعه پيدا شده است. انقلابهايي كه در غرب بوجود آمد _ انقلاب سياسي, صنعتي, اجتماعي و فني _ امروز بطور ناگهاني و در آن واحد در كشورهاي در حال توسعه جريان دارد. ولي مردمي كه در جريان اين انقلابها قرار گرفته اند, بطور نسبي تجربه و شناسايي كمتر, نيازهايي فوريتر و منابعي بسيار محدودتر دارند.

            در ضمن بر اثر انقلاب در امر اتباطات؛ اين مردم علاوه بر انقلابهاي داخلي با پيشرفتهاي فني و غيره نيز كه در غرب بوجود آمده است, روبرو هستند. در حدي كه حوادث, افكار و مسائل غرب, كشورهاي در حال توسعه را تحت تاثير قرار مي دهد, شايد لازم باشد كه اين فرضيه كه دنيا در حال تبديل به "يك جامعه جهاني" است, معتبر تلقي شود. اما پيدايش فوري انترناسيوناليسم را انتظار داشتن, ناشي از عدم واقع بيني است.

            در واقع بنظر مي رسد كه يكي از نيازهاي اساسي كشورهاي در حال توسعه, درست يا غلط, پرورش يك احساس همبستگي ملي است, كه براي تكوين يك ملت, شرطي لازم است. رهبران كشورهاي در حال توسعه. هم اكنون مي كوشند تا اين احساس ملي را به مردمان خود القا كنند و در عين حال با شركت در مجامع بين المللي, در راه ايجاد "جامعه جهاني" سعي مي كنند.

            كشورهاي در حال توسعه, معمولاً با مسئله جماعات روستايي در گيرند, يعني با روستاهاي واقعي, كه اكثريت بزرگ ساكنانشان, افرادي بي سواد, بي اطلاع, فاقد معلومات اساسي لازم در امر رشد و توسعه هستند و از مفاهيم اصلي و بنياني تجديد و نوسازي خبر ندارند. حتي پسران و دختران جوان اين روستا نيز از اين معلومات بي بهره اند.

            بعكس در شهرها, جوانان كه نسبتاً با فرهنگترند, با نوعي ابهام و تزلزل فكري دست بگريبانند و اين امر باعث ايجاد ناراحتي در ايشان و در جامعه يي كه آنانرا در بر مي گيرند مي شود. آنان احساس قوميت شديدي ندارند ولي خود را حقيقتاً انترناسيوناليست هم احساس نمي كنند.

            مشكل رهبران اين جوامع آنست كه اين احساس تعهد را به جوانان القا كنند تا آنان بتوانند جاي واقعي خود را اجتماع بازيابند. به اين منظور ضرورت دارد درباره جامعه يي كه در آن زندگي مي‌كنند, شناسايي لازم را داشته باشند. مي بايست تاريخ و فرهنگ اين جامعه را بدانند و اگر قرار است وسايل ارتباطي در اين انتقال خبر و دانش نقش مهمي بر عهده داشته باشند, مسئله يي كه بايد به آن پاسخ داد از اين قرار است: آيا اين كشورها بايد از وسايل ارتباطي موجود استفاده كنند يا منتظر بمانند ك وسايل جديد, براي پاسخ گويي به نيازهاي روزافزونشان, بقدر كافي رشد و تكامل پذيرد؟

            مي دانيم كه ماهيت "دستاورد يك جامعه" تغيير كرده و انتقال از راه شفاهي جاي خود را به انتقال كتبي داده است. كشورهاي در حال توسعه در اين مرحله قرار دارند. آنها مي دانند كه دستاوردهاي چاپي را مي توانند فوراً در اختيار داشته باشند. همچنين مي دانند كه اين دستاوردها به نسلهاي جوان, مانند نسلهاي پيشين امكان مي دهد تا با تاريخ و فرهنگ و تمدن خويش آشنا شوند.

            مزاياي اوراق چاپي و كتاب بحدي روشن است كه نيازي به تفصيل ندارد. نوشته چاپي همواره آماده است هنگامي كه جوانان براي دريافت آن آمادگي پيدا كنند و حوصله مراجعه به كتاب را داشته باشند, معلومات مورد نظر را در اختيارشان قرار دهد.

            همچنين مي دانيم كه وسايل جديد ارتباطي الكترونيك بعلت محدوديتهاي ذاتي خود, اين مزيت را ندارند كه بطور دلخواه در زمان, و تا حد كمتري در مكان, مورد استفاده قرار گيرند. در اين درجه از رشد, وسايل ارتباط الكترونيك نيز فاقد عمق لازم براي درك كامل بسياري از فنون پيچيده جريان توليد و مسايل انساني جامعه هستند.

            بدين ترتيب, رهبران اين كشورها مزاياي كاملاً واقعي انتقال معلومات از راه نوشته چاپي را فداي امكانات فرضي وسايل جديد ارتباطي نمي كنند, زيرا امكانات اين وسايل در انتقال موثرتر معلومات "از راه تمام حواس" بويژه با در نظر نمي شود. كتاب هنوز, تمام ظرفيتهاي خود را بروز نداده است, و در حال حاضر, كساني كه مسئوليت پيدايش و رشد آنرا بر عهده دارند, با حرارت تمام سرگرم حل مسائلي هستند كه رشد اين "كودك" مطرح ساخته است.

            اغلب آنان جزء نسلهاي جوان اين جوامع هستند و ديدي خاص از آينده دارند. آنان به خواندن كتاب اكتفا نمي كنند بلكه كتاب هم مي نويسند. آنان مي دانند كه براي گسترش احساس تعهد خود, از راه نوشته چاپي مي توانند افراد بيشتري را مخاطب قرار دهند.

            وسايل ارتباطي الكترونيك, چنين مزايايي را به ايشان نمي دهد, زيرا نفس انتقال اين افكار و نيز مميزهايي كه همواره در مورد آن صورت مي گيرد, اثر اين وسايل جديد را محدود مي كند. در كشورهاي در حال توسعه, وسايل ارتباطي الكترونيك همه جا زير نظارت و در دست حكومتهاست.

            اين جوانان همچنين مي دانند كه بوسيله كتابهايي كه در كتابخانه ها قرار دارند, مي توانند فرهنگ خود و فرهنگ ديگران را بشناسند, چرا كه اين كتابها در دسترس آنان است و ايشان مي‌توانند اطلاعات مورد نياز خود را از اين راه بدست آورند. ارقام موجود درباره مراجعان كتابخانه ها به نحوي قاطع ثابت مي كند كه اكثريت اين مراجعان را جوانان تشكيل مي دهند.

            اين دلايل در مورد مصرف نوشته چاپي فقط منحصر به كشورهاي در حال توسعه نيست. تا حدي اين مطلب درست است كه نظام آموزشي, و سنتي كه در آن, فرد تجربه آموزشي خود را درون ساختمان صوري آن نظام بدست مي آورد, در ارقامي كه بيان كننده مصرف وسايل ارتباطي اند, تاثير مي گذارد.

            اما بويژه براي كشورهاي در حال توسعه كه نوشته چاپي عملاً تنها وسيله خبري آنهاست, چه راه ديگري وجود دارد؟ (فراموش نكنيم كه بسياري از رهبران اين كشورها هر اندازه هم به "جامعه جهاني" علاقه مند باشند, نه مي خواهند و نه مي توانند, محصولات تلويزيوني را به جوانان خود تحميل كنند كه فرهنگهايي كاملاً متفاوت از فرهنگ ايشان, آنرا توليد و صادر مي كند. نظر آنان در درجه اول معطوف گرفتن هزينه هاي گزافي كه مستلزم آنست, هنوز با يقيني و منطقي به اثبات نرسيده است.

            و نيز بايد در نظر گرفت با آنكه دوران الكترونيك در كشورهاي صنعتي, دوران چاپ را پشت سر گذاشته است, اما نوشته چاپي در مناطق وسيعي از جهان, هنوز راه كمال را نپيموده است. بعلاوه نبايد فراموش كرد كه اين مناطق هنوز در مرحله "فرهنگ شفاهي" قرار دارند و در حالت "قبيله يي" بسر مي برند. اگر مسئله كشورهاي صنعتي, "قبيله يي كردن مجدد" انسانهاست, درباره كشورهايي كه هنوز از حالت قبيله يي در نيامده اند, چه بايد گفت؟

            اشاره ما بجوامعي است كه در آنها, حتي جوانان تعهدي احساس نمي كنند و با آنكه در يك "فرهنگ شفاهي" بسر مي برند, تماشاگراني غيرفعال بيش نيستند_ و اين حالت را نفرين دوران چاپ تصور مي كنند. ورود مستقيم به دوران الكترونيك, پيش از آنكه از چاپ استفاده شود, آيا به شكل ديگري از "قبيله يي كردن" انسانها خواهد انجاميد كه بنو به خود به تعهد, شركت و عمل منتهي خواهد شد؟

            درست است كه در كشورهاي صنعتي, اختراع تلويزيون و رشد و تكامل خارق العاده آن باعث پيش بيني هاي بسياري شده است كه براساس آن, تلويزيون ضربه نهايي را به كتاب خواهد زد و آن را به صورت بقايايي از زمان گذشته در خواهد آورد, و تمدني مبتدي بر حروف و حركات را در جهان خواهد گسترد. اما جهش و رشد اوليه تلويزيون به حالتي از ثبات رسيده و آشكار شده است كه كتاب هم چنان باقي خواهد ماند.

            دوران چاپ كه در مرگش اينهمه مرثيه سروده اند, هنوز در كشورهاي درحال توسعه به شكفتگي كامل نرسيده است. وقتي كتاب رسالت خودرا به انجام رساند _ اگر چنين چيزي ممكن باشد_ و مسئوليت خود را به وسايل جديد ارتباطي تفويض كرد, شايد در آن زمان, اين كشورها مرگ اين وسيله انتقال معلومات را بپذيرند. معذلك فعلاً هيچ نشانه يي از پيري و فرسودگي در كتاب مشاهده به جوامع روستايي خودشان است كه كاملاً مشهود هستند و جوانان در آن, حتي بدون پيدا كردن يك احساس همبستگي ملي, رشد مي يابند.

            اين جوانان, علاوه بر تماسي كه در مدرسه,كتابخانه, و منزل با نوشته چاپي دارند, در صورت دسترسي بوسايل الكترونيك از پرحرارتترين مصرف كنندگان آن نيز هستند آنان مي فهمند كه وسايل مختلف ارتباطي يكديگر را تكميل مي كنند, هم چنانكه مي دانند پدران يا استادانشان منبع هر نوع حكمتي نيستند. آنان گاه به تلويزيون نگاه مي كنند ولي از تمام وسايل ارتباطي تحت اختيار خود هم استفاده مي برند.

            متاسفانه در كشورهاي آنان, انتخاب نسبتاً محدود است و مقدار كمي را كه از راه يكي از وسايل معين فرا مي گيرند, بايد با آنچه وسيله ديگر مي تواند به آنان بدهد, تكميل كنند. آنان امروزه آگاهي دارند كه فنون سمعي بصري فقط تا حدي مي توانند آنان را آگاه سازند و لازم است براي يادگيري عميق, به كتاب باز گردند.

            شايد فردا بتوانند از راه فنون سمعي بصري, در زمان و مكاني معين, مطالب بسياري را بياموزند, ولي اين امر هنوز به آينده يي مبهم بستگي دارد.

            در نظر اين جوانان, وسايل بيان انسان از زمانهايي كه خاطره يي از آن وجود ندارد, بر جاي مانده است, چاپ هم از همين زمانها موجود بوده است, و وسايل سمعي و بصري, با آنكه پيش بيني شده است كه اين وسايل بايد در اختيار تعداد روزافزوني از افراد باشد, فقط در دسترس معدودي افراد ممتاز قرار دارد. اما كتاب همه جا در زندگي ايشان موجود است, كتاب را ديروز داشتند, امروز دارند و فردا هم خواهند داشت.

            آنان تلويزيون جهاني يا استفاده عمومي از ماشينهاي حسابگر را در افق فردا نمي بينند, مرگ كتاب كه جاي خود دارد.

 

چكيده تمام نما

            در  كشورهاي جهان سوم از ميان وسايل ارتباط جمعي, سهم عمده را بايد به عهده چاپ گذاشت زيرا در اين كشورها: 1- نوشته هاي چاپي را آسانتر مي توان در دسترس همگان قرار داد. 2- نوشته هاي چاپي مخاطبان بيشتري دارند. 3- جمعيت كثيري از اين كشورها را روستائيان تشكيل مي‌‌دهند كه بايد براي رشد و نوسازي جامعه باسواد شوند و نبايد براي انجام اين هدف منتظر وسايل ارتباط جمعي جديد كه خود مشكلات تازه اي ايجاد مي كنند, بمانند از طرف ديگر: 1- وسايل ارتباطي الكترونيكي همه جا زير نظارت حكومتهاست. 2- اين وسايل هنوز فاقد قدرت لازم براي انتقال بسياري از مفاهيم هستند. 3- رهبران كشورهاي جهان سوم نبايد محصولات تلويزيوني جوامعي را كه فرهنگي ديگر دارند به جوامع خود تحميل كنند. 4- كاربرد اين وسايل با محدوديتهاي زماني و مكاني همراه است. 5- هزينه خريد و نگهداري اين وسايل خيلي زياد است.

 

چكيده راهنما

            اين مقاله به مقايسه وسائل ارتباطي جديد و قديم پرداخته است و ضمن بررسي موقعيت خاص كشورهاي جهان سوم, استفاه از دستاوردهاي چاپي را بجاي استفاده از محصولات جديد الكترونيكي توصيه كرده است.

برگرفته از:

نوشته: ضيا, موحد، احمد ميرزاده

نشريه فني مركزاطلاعات و مدارك علمي ايران

دوره سوم شماره 1 و 2 بهار و تابستان 1353

 

نوشته شده توسط ابوالفضل بختیاری در |  لینک ثابت   • 

یکشنبه 1388/10/27

فرهنگ آموزش در ژاپن - دکترابوالفضل بختیاری و عباس شکوری

فرهنگ آموزش در ژاپن

 دکترابوالفضل بختیاری  و عباس شکوری

日本の教育

-----------------

 

تاریخچهآموزش وپرورش در ژاپن

تاريخ ژاپن به نزديك به 700 سال قبل از ميلاد برميگردد . امپراطوري جيمو تنو در اين سال تاسيس شد و اين كشور در سال 1603 تا 1767 در هاي خود را بر روي بيگانگان بست در واقع تعبيرش اين بود كه براي بومي سازي و مفاوم كردن ارزشهاي موجود و نهادينه كردن هنجارها راهي جز چنين تصميمي ندارد و توسعه را در همه زمينه ها آغاز كرد .توكيو در سال 1867 به عنوان پايتخت ژاپن معرفي شد . مساحت ژاپن 372313 كيلو متر مربع است يعني چيزي حدود يك پنجم مساحت كشور ما و جمعيت ژاپن 130 ميليون نفر مي باشد . صنعت ژاپن خودرو سازي ، ماشين آلات ، كشتي سازي ، الكترونيك ، الكتريك ، كشاورزي ، شيلات و همه آنچه كه در صنعت مي گنجد.

هزينه هاي آموزشي :

اصولا" در ژاپن دولت مديريت هزينه را در اختيار دارد و همه در آمد ها با چشم تيز بين دولت مورد بررسي قرار مي گيرد و دولت از طريق فرهنگ سازي در تلاش است تا مردم مهمترين دغدغه خود را داشتن مدارس زيبا ، پويا ، زنده و قابل قبول بدانند در اين رابطه دولت ژاپن حضور در مدارس را تا سال سوم راهنمايي اجباري نموده و تداركات ويژه اي براي آن طراحي كرده است و كليه ژاپني ها در پوشش تحصيلي قرار دارند . سرمايه گذاري ژاپن در بخش تعليم و تربيت اگر چه غني تر از همه كشور هاست اما با اعتبارات شفاف كمتر از كشور هاي OECD مي باشد . در حال حاضرهزينه  هر دانش آموز ژاپني از مقطع ابتدايي تا آموزش عالي چيزي حدود 6 الي 11 هزار دلار است .دولت ژاپن حتي براي مدارس ودانشگاهها ي خصوصي   نيز حدود 20 درصد  هزينه ها را مي پردازد .

در ژاپن مسئوليت آموزشي با والدين دانش آموزان مي باشد . شركت هايي نيز هستند كه هزينه دانش آموزان را مخصوصا" در حوزه فني و حرفه اي مي پر دازند تا آنان را براي مشاغل آينده خود آموزش دهند .دولتهاي محلي بيشترين مسئوليت را در رابطه با تا مين هزينه دانش آموزان دارند و دولت ملي سهم كمي را دارا مي باشد . در ژاپن والدين مسئوليت سنگيني را در ارتباط با هزينه بالاي آموزش دانش آموزان و دانشجويان خود بعهده دارند و اين امر قبلا" فرهنگ سازي شده است .

آموزش معلمان :

از سال 1872 تا 1998 اصلاحاتي در آموزش معلمان صورت گرفته است در همه اين ادوار حرفه معلمي و دانش افزايي او بسيار پر اهميت جلوه داده شده و دانشگاهها و مراكز معتبر و كالج ها  خود را آماده مي نموده اند تا به معلمان آموزش حرفه اي دهند .موضو عات آموزش معلمان در دو سطح مي باشد . موضوعات گروه A  : شامل زبان ژاپني ، رياضيات ، علوم ، زبان انگليسي ، مطالعات اجتماعي ، موسيقي ، هنر ، بهداشت ، ورزش ، هنر هاي صنعتي ، اقتصاد خانواده ، راهنماي فني و حرفه اي و كار عملي . و موضوعات گروه B : اين موضوعات در رديف شغلي و حرفه اي معلمان قرار دارد . شغل آموزشي ، فلسفه تعليم و تربيت ، تاريخچه آموزش ، سرپرستي آموزش ، اخلاق ، مطالعات برنامه درسي و آموزشي ، روشهاي آموزش ، مشاوره و جامعه شناسي آموزش و پرورش .

در ژاپن فقط گرفتن گواهي ليسانس براي تعليم و تربيت كافي نيست شايد همين برابر زمان را معلمان ملزم مي شوند تا گواهينامه هاي A  و  B  را براي مشاغل خود در يافت نمايند تا به درجه تخصص برسند.

طی بازدیدی که ما از آموزش معلمان در ژاپن به عمل آوردیم آنها در گروههای کوچک و در یک فضای بسیار آرام و جذاب به بحث و بررسی دروس می پردازند و تمرین آموزش می کنند . در طول آموزش معلمان با کلیه فنون تدریس ، مشاهده ، شیوه برخورد با دانش آموز ، روانشناسی تربیتی و جامعه شناسی آموزش و پرورش آشنا می شوند ؛ همچنین برای معلمان جدید و فاقد مهارت لازم کارگاه آموزش یکساله وجود دارد و گروههای پژوهش آموزشی و مطالعه موضوعات برای آنها تشکیل می شود به علت شغل جذاب و پر منزلت معلمی فشار های زیادی به دولت می آید تا تحصیل کرده ها این شغل را احراز کنند به همین جهت برای شکستن جو روانی جامعه در آخرین اصلا حات پیشنهاد کاهش حقوق معلمان مطرح بوده است و در حال حاضر معلمان حرفه ای با عنوان مدرس و استاد معرفی می شوند و گواهینامه معلمان هر 10 سال تجدید می شود .

سياست هاي آموزشي :

ژاپني ها مفاهيم بسيار محكم و پر دوامي را در سياست هاي آموزشي خود رد يابي مي كنند دانش آموزان آنها بايد در آينده قادر باشند منابع انساني مطمئني  برحسب خرد ، حسن و سلامت جسماني معرفي شوند .اهداف آموزشي ژاپني ها عبارتند از :

-       ايجاد ظرفيت شامل توانايي آكادميك و فردي براي هريك از دانش آموزان .

-       بارور ساختن مقوله انسانيت دانش آموزان ، نظم و انضباط و توجه به كار جمعي و احترام به طبيعت و حساس و دقيق بودن .

-       بهبود توان جسماني و روحي  دانش آموزان ژاپني و سلامت آنان .

دوره هاي تحصيلي  :

سال تحصيلي در ژاپن از اول آوريل ( 12 فروردين ) آغاز مي شود و تا 31 مارس يعني 11 فروردين سال بعد ادامه مي يابد . سال تحصيلي و سال ملي ژاپن همزمان است . دوره ابتدايي ژاپن و دوره اول متوسطه ( راهنمايي) از سه ترم تشكيل مي شود اما دوره دوم متوسطه به صورت دو نيمسال بوده و همچون دانشگاهها و مدارس عالي است .

ژاپن يكي از پيشرفته ترين سيستم هاي پيش دبستاني را در دنيا به خود اختصاص داده است . مربيان بسيار مجرب ، پر انرژي ، جوان و كلاسهاي زيبا و بزرگ براي زندگي ، محله هاي بازديد و سالن هاي بازي و تفريح و در نهايت شادي و شعف براي دانش آموزان خردسال مثال زدني است و آنان حاضر نيستند مدرسه را در همه حال ترك نمايند زيرا مدرسه واقعا" براي آنان لذت بخش است . اين دوره را معمولا" دانش آموزان 3 تا 6 ساله طي مي كنند .

تحقیق و پژوهش در حرفه معلمی :

استادان آقایان MATOBA و MASAMI  تاکید داشتند که طرح Lesson Study در غنی سازی آموزش به معلمان کمک می کند و به تقویت یادگیری و رشد حرفه ای معلمان می انجامد .در پژوهش های گروهی است که معلمان در آن تمرین  می کنند . چرخه کیفیت معلمی در حوزه پژوهشی نهفته است و در این راستا برنامه ریزی ، اجرا ، باز تاب و اصلاح ایجاد می گردد .همه معلمان باید یک طرح برای پژوهش گروهی خود بوجود آورند و سپس آنرا اجرا کنند و در نهایت ارزشیابی و بازخورد موفقیت فرآیند براساس اصلاح و بهبود آموزش مبادرت ورزند .

ایشان فیلمی نشان می دادند که روح پژوهش در معلمان زمانی زنده  مي شودکه آنان فعالیت های گروهی را در سر لوحه کار خود قرار دهند ، تجربیات خود را به اشتراک بگذارند ، انعکاس و بازتاب عمل خود را ببینند ، رشد و بهبود را در نظر داشته باشند ، یادگیری از یکدیگر را تمرین کنند ، دائما" خود را در مسیر تغییر و نوآوری قرار دهند و به فرآگرد دانش حرفه ای خود اهتمام داشته باشند .آنچه حائز اهمیت است  این است که معلمان ژاپنی به اتفاق اعتقاد دارند که باید مطالعه و پژوهش را در محوریت قرار دهند و سپس وارد کلاس شوند چیزی که در کشور ما با نام اقدام پژوهی ردیابی می شود و کاستی هایی هم دارد .

سیستم آموزش فنی و حرفه ای :

مساله بسیار مهمی که در ژاپن فرهنگ سازی شده است این است که مدارس و موسسات صنعتی در جهت آموزش دانش آموزان تا سر حد رسیدن به مهارت تلاش می کنند در این راستا دانش آموزان شایسته تر را بر می گزینند به عنوان مثال کالج تویوتا 5 هزار دانش آموز را از دوره راهنمایی و بالاتر با امکانات وسیع آموزش داده و بهترین آنها را در بخش های کار ، تکنسین و مدیریت و ... بر می گزیند . این بهترین شیوه ای است که امروزه موسسات صنعتی برای اثر بخشی آموزش انتخاب کرده اند . در بازدیدی که از کارخانه تویوتا داشتیم آنان با درایت خاصی به تعلیم و تربیت نگاه می کنند در واقع رشد تعلیم و تربیت را رشد کارخانه و صنعت خود می دانند و به همین دلیل انیستیتوی آموزش دانش آموزان را با بهترین امکانات و تجهیزات راه اندازی کرده اند .

ورزش در مدارس :

مدارس ژاپن ورزش را به عنوان یک ارزش اجتماعی و شخصیتی و دارای اعتبار بالا می پندارند و دانش آموزان علاوه بر اینکه در برنامه درسی از ورزش برخوردار هستند در طول ساعات فراغت نیز به ورزش می پردازند و مدارس این فرصت را به خوبی برای آنها فراهم نموده است . برایم بسیار جالب بود که فضا های خیره کننده ورزشی را می دیدم ، سالن های مجهز و پارکت شده  در هردبیرستان ،زمین چمن برای فوتبال ، زمین تنیس و زمین های اقماری دیگر که تکمیل کننده کلیه برنامه های ورزشی بود . یکی از برنامه ریزی موفقیت آمیز دولت ژاپن ادغام سازمان ورزشی با آموزش و پرورش و آموزش عالی و فرهنگ عمومی است زیرا این سازمانها با یک مدیریت می توانند اثر بخشی در حوزه تعلیم و تربیت را به نمایش بگذارند و مدارس را از فضاهای ورزشی و فرهنگی برای جوانان و نوجوانان و کودکان غنی سازند .

بنده در بازدیدی از یک سالن ورزشی زیبا و مجهز دیدم که 12 دانش آموز در حال بازی بودند و این سالن مخصوص والیبال و بسکتبال بود . همچنین در یک زمین تنیس دانش آموزانی را دیدم که به نوبت برای انجام بازی خود را آماده می کردند و دور فنس های طراحی شده به تماشای دوستان خود و تشویق آنها می پرداختند و یا اینکه در همان مدرسه در سالنی دیگر دانش آموزان برای انجام ورزش ژیمناستیک توسط دبیر ورزش حرفه ای خود مشغول تمرین بودند و زمین های ورزشی دیگری که برای دانش آموزان طراحی شده بود مورد بازدید ما قرار گرفت .در حال حاضر ورزش به عنوان یک اهرم انگیزشی برای دانش آموزان ژاپنی درآمده است . امکانات و تجهیزات ورزشی برای همه مدارس در یک سطح قابل قبول تعریف شده است و در 800 کیلو متری شهر توکیو که بازدید داشتیم همان امکانات با تنوع خاصی برای دانش آموزان مهیا شده بود .

 

فضای مدارس :

استاندارد های موجود در فضای مدارس و طراحی ساختمانهای مختلف آموزشی در مدارس ژاپن حضور توام سنت و مدرنیته را به شکل زیبایی نشان می دهد . مدارس ضمن اینکه از پیشرفته ترین وسایل بهره می گیرند ، از فضای سبز ، درختان  ، حوض آب ، ماهی ، گل ، باغچه و..... در محوطه مدرسه استفاده می کنند و ساختمانهای آنان نیز به شکل سنتی و با روح فرهنگ شرقی عجین است . اتاق ها در حد استاندارد بوده و چیدمان صندلی های دانش آموزان کاملا" متنوع است و کمد هایی برای تجهیزات دانش آموزی و دبیران طراحی شده است . در بازدیدی که از یک کلاس فنی –حرفه ای و کامپیو تر بعمل آمد برای هر دانش آموز یک دستگاه کامپيوتر پیش بینی شده و برای دانش آموزان فنی نیز کامپیوتر مخصوص و وسایل برقی خاص تدارک دیده شده و دبیران نیز از وسایل کافی در کلاس بهره می برند . کف کلاسها کلا" پارکت شده است و دانش آموزان برای ورود به کلاس می بایست از کفش مخصوص استفاده نمایند و نظافت در کلاسها بسیار دیدنی و ستودنی است حتی در شهرهای دور افتاده نیز همین قانون اعمال می شود .در ژاپن برای فرهنگ سازی کار و نظافت دانش آموزان ملزم هستند پس از ساعت 5/3 بعدازظهر به نظافت مدرسه بپردازند . کارگاهها ، اتاق های مشاوره ، مربیان ، کتابخانه ، سالن های ورزشی ، غذا خوری ها ، سالن مطالعه و چند منظوره و چندین فضای دیگر از جمله اتاق بهداشت ، انجمن اولیاء و مربیان و ... در مدارس به شکل استاندارد دیده می شود و  در همه مدارس می توان این فضا ها را مشاهده کرد .

 

مديريت مدارس :

تعليم و تربيت ژاپن براي مديريت مدارس جايگاه ويژه اي قائل است زيرا به اين درك تجربي و علمي رسيده است كه مديريت هوشمند و تحول آفرين مي تواند در ارتقاي آموزشي مدارس و فرهنگ مدرسه مهم باشد به همين دليل احراز شغل مديريت ،گذشتن از معابر سخت است . مديران مدارس اختيارات زيادي را در ارتباط با جذب و نگهداري نيرو و پرداخت حقوق و مزايا و تاييد ارزشيابي هاي معلمان برعهده دارند و اين تصميم گيري هاي مهم سبب شده است كه براي انتخاب مدير يك مدرسه ملاك هاي گوناگوني از جمله سابقه بيش از 20 سال ، خوش نام بودن ، مدارك تحصيلي بالا و مرتبط ،تاييديه انجمن شهر و انتخابات گزينش مديريت باشد . مديران از مزاياي شغلي خوبي نسبت به معلمان برخوردارند و براي همه معلمان يك فرصت ا ست كه مدير مدرسه شوند .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

=================

http://www.amphi.com/~psteffen/fmf/education.htm

-------------------

2005-03.jpg

نوشته شده توسط ابوالفضل بختیاری در |  لینک ثابت   • 

شنبه 1388/10/26

فرهنگ مدرسه- پرسشنامه - دکتر ابوالفضل بختیاری

School Culture Survey

فرهنگ  مدرسه

 

 

Disagree                                                                      Agree

1 Teachers are involved in making important decisions at this

school. 1 2 3 4 5

2 My point of view matters in this school. 1 2 3 4 5

3 Teacher input at this school guides curriculum changes. 1 2 3 4 5

4 Teacher input at this school guides policy changes. 1 2 3 4 5

5 Teachers with new ideas are encouraged. 1 2 3 4 5

6 Parents in this community are involved in their children’s

school experience. 1 2 3 4 5

7 Parents respect what teachers do. 1 2 3 4 5

8 Parents have a voice in curriculum change. 1 2 3 4 5

9 Parents have a voice in school policy change. 1 2 3 4 5

10 I contact parents to solve student’s problems. 1 2 3 4 5

11 My colleagues support what I do. 1 2 3 4 5

12 My colleagues are valuable resources. 1 2 3 4 5

13 I meet with other teachers to develop new curriculum. 1 2 3 4 5

14 I think that most teachers in this school have a “can do”

disposition. 1 2 3 4 5

15 When students are having problems, all their teachers meet

together to seek solutions. 1 2 3 4 5

16 Teachers at this school work together to develop a

schoolwide set of goals. 1 2 3 4 5

School Culture Survey (side 1)

This is your ticket into the staff meeting. Please complete beforehand!

Disagree                                                                Agree

17 Faculty members at this school meet regularly to discuss

mutual concerns. 1 2 3 4 5

18 Disagreements among faculty and/or administration are

handled to build consensus and minimize ill feelings. 1 2 3 4 5

19 Teachers are willing to help out whenever there is a

problem. 1 2 3 4 5

20 Teachers are kept informed on current issues in the school. 1 2 3 4 5

21 Students work hard for good grades in classes. 1 2 3 4 5

22 Students try hard to get the best grades that they can. 1 2 3 4 5

23 Students work hard to complete their assignments. 1 2 3 4 5

24 Students in this school have trouble getting along with each

other. 1 2 3 4 5

25 Students in this school are mean to each other. 1 2 3 4 5

26 There are students in this school that pick on other

students. 1 2 3 4 5

27 Students get to know each other well in classes. 1 2 3 4 5

28 Students in this school are very interested in getting to know

other students. 1 2 3 4 5

29 Students enjoy doing things with each other in school

activities. 1 2 3 4 5

30 Students enjoy working together on projects in classes. 1 2 3 4 5

School Culture Survey (side 2)

This is your ticket into the staff meeting. Please complete beforehand!

 

http://www.vcu.edu/ttac/inclusive_practice/pdf/school_culture_survey.pdf

 

نوشته شده توسط ابوالفضل بختیاری در |  لینک ثابت   • 

چهارشنبه 1388/10/23

نظام آموزشی ژاپن - Japan's Educational System دکتر ابوالفضل بختیاری

 

 

نظام‌ آموزشي‌ و چگونگي‌ ارزشيابي‌ مدارك‌ تحصيلي‌ دانشگاههاي‌ كشور ژاپن

 

تحصيلات‌ پيش‌ دانشگاهي‌

تحصیلات دانشگاهی
دوره های تحصیلی

نحوه ارزشیابی مدارک تحصیلی

معرفی دانشگاهها و مراکز آموزش عالی در ژاپن

جدول چگونگی ارزشیابی مدارک تحصیلی دانشگاههای ژاپن

تحصيلات‌ پيش‌ دانشگاهي‌

تحصيلات‌ ابتدايي‌ در ژاپن‌ از 6 سالگي‌ آغاز مي‌شود كه‌ دانش‌آموزان‌ در آن‌ دروس‌ پايه‌ را فرا مي‌گيرند. مدت‌ تحصيلات‌ ابتدايي‌6 (Elementary Schools)  سال‌ است. سپس‌ دانش‌آموزان‌ وارد دوره‌ دبيرستان‌ مي‌شوند كه‌ تحصيلات‌ در آن‌ به‌ دو دوره‌ سه‌ ساله‌ تقسيم‌ مي‌شود.  تحصيلات‌   ابتدايي‌  و دوره ‌ اول ‌ دبيرستان ‌(Lower Secondary Schools)  در مجموع‌ 9 سال‌ است‌ كه‌ اجباري‌ است. در اين‌ زمان‌ دانش‌آموز مي‌تواند دبيرستان‌ را ترك‌ كند و در كالج‌هاي‌ فن‌آوري‌(College of Technology)  ادامه‌ تحصيل‌ دهد يا در 3 سال‌ دوره‌ دوم‌ دبيرستان‌ (Upper Secondary Schools) ادامه‌ تحصيل‌ دهد و در پايان‌ دوره‌ 12 ساله‌ تحصيلات‌ پيش‌دانشگاهي، موفق‌ به‌ گرفتن‌ ديپلم‌ دبيرستاني‌ شود. دانش‌آموزان‌ در امتحانات‌ سراسري‌ تحت‌ عنوان‌ (NCUEE)   شركت‌ مي‌كنند. اين‌ امتحانات‌ از 18 درس‌ در موضوعات‌ زبان‌ ژاپني، علوم‌ اجتماعي، رياضيات، علوم‌ و زبان‌ خارجي‌ برگزار مي‌شود.

▲بازگشت به اول صفحه

 

 تحصيلات‌ دانشگاهي

‌براي‌ ورود به‌ دانشگاه‌هاي‌ ژاپن‌ داشتن‌ ديپلم‌ دبيرستان‌ و گذراندن‌ موفقيت‌آميز امتحانات‌ سراسري‌ ورودي‌ دانشگاه‌ها(NCUEE)   الزامي‌ است.

مراكز آموزش‌ عالي‌ در ژاپن‌ به‌ سه‌ دسته‌ دولتي، محلي‌ و خصوصي‌ تقسيم‌ مي‌شوند. دانشگاه‌هاي‌ دولتي‌ و محلي‌ تحت‌ پوشش‌ وزارت‌ آموزش، علوم‌ و فرهنگ‌ ژاپن‌ هستند.

دانشگاه‌هاي‌ خصوصي‌ نيز با مجوز اين‌ وزارتخانه‌ فعاليت‌ مي‌كنند و با در نظر گرفتن‌ مسائل‌ آموزشي، درصدي‌ از هزينه‌هاي‌ خود را نيز از دولت‌ دريافت‌ مي‌كنند.

تعداد دانشگاه‌هاي‌ خصوصي‌ در ژاپن‌ به‌ مراتب‌ از دانشگاه‌هاي‌ دولتي‌ بيشتر است. از نظر آماري‌ دانشگاه‌هاي‌ دولتي‌ 18 درصد، دانشگاه‌هاي‌ محلي‌ 9 درصد و دانشگاه‌هاي‌ خصوصي‌ 73 درصد از مراكز آموزش‌ عالي‌ را به‌ خود اختصاص‌ داده‌اند.  

▲بازگشت به اول صفحه

 

‌دوره‌هاي‌ تحصيلي

‌. 1دوره‌هاي‌ حرفه‌اي‌ منتهي‌ به‌ مدرك‌Associate  كه‌ طي‌ آن‌ دانش‌آموزان ‌ بعد از  تحصيلات‌ 9 ساله‌ اجباري‌ و در پايان‌ دوره‌ اول‌ دبيرستان، 5  سال‌ تحصيلي‌ را در كالج‌هاي‌ فن‌آوري‌ (College of Technology)  مي‌گذرانند. اين‌ دوره‌ شامل‌ 167 واحد(Credits)   است. با مدرك‌ Associate، دانشجو مي‌تواند متقاضي‌ ورود به‌ سال‌ دوم‌ يا سوم‌ دوره‌Bachelor   در دانشگاه‌ها شود.

‌.2دوره های دو ساله‌ منتهي‌ به‌ مدرك‌ Associate در صورت‌ داشتن‌ ديپلم‌ دبيرستان‌ در كالج‌ها (Junior College) گذرانده‌ مي‌شود. اين‌ دوره‌ شامل‌ 62 واحد(Credits)  است. همچون‌ مورد قبل، با مدرك‌Associate  دانشجو مي‌تواند متقاضي‌ ورود به‌ سال‌ دوم‌ يا سوم‌ دوره‌ Bachelor  در دانشگاه‌ها شود.

Bachelor (Gakushi) .3 که شامل‌ چهار سال‌ تحصيل‌ بعد از ديپلم‌ دبيرستان‌ است. اين‌ دوره‌ در برگيرنده‌ 124 واحد (Credits)  است. رشته‌هاي‌ پزشكي‌، دندانپزشكي‌ و دامپزشكي‌ با شش‌ سال‌ تحصيل‌ تمام‌ وقت‌ نيز شامل‌ 188 واحد است.

‌ Master (Shushi).4که شامل‌ دو سال‌ تحصيل‌ ، با شرط‌ داشتن‌ مدرك‌Bachelor   و موفقيت‌ در امتحانات‌ ورودي‌ است. اين‌ دوره‌  شامل‌ 30 واحد (Credits)  است.

پس‌ از موفقيت‌ در امتحانات، دانشجو موظف‌ به‌ انتخاب‌ كار پژوهشي‌ است‌ و با دفاع‌ موفقيت‌آميز از پايان‌ نامه‌ پژوهشي‌ خود به‌ دريافت‌ مدرك‌Master (Shushi)   نايل‌ مي‌شود.

‌Ph.D. (Hakushi) .5 که شامل‌ سه‌ سال‌ تحصيل‌ به‌ شرط‌ داشتن‌ مدرك‌Master ، و نيز موفقيت‌ در امتحانات‌ ورودي‌ كه‌ شامل‌ دفاع‌ از پايان‌ نامه‌ دوره‌Master   هم‌ مي‌باشد.

اين‌ دوره‌ شامل‌ 30 واحد(Credits)  است. موفقيت‌ در امتحانات‌ و دفاع‌ از پايان‌ نامه‌ پژوهشي‌ شرط‌ دريافت‌ مدرک Ph.D (Hakushi) است.

▲بازگشت به اول صفحه

 

 ‌نحوه‌ ارزشيابي‌ مدارك‌ تحصيلي‌

‌.1 مدرک Associate ،به ماخذ  "كارداني" ارزشيابي‌ مي‌شود. 

‌.2 آن دسته از مدارك دانشگاهي با 2 يا 3 سال‌ تحصيل، و گذراندن معادل‌ حداقل‌ 60 واحد سمتري كه‌ منجر به‌ اخذ مدرك‌Bachelor   نشود، بعد از ديپلم‌ دبيرستان، "كارداني" ارزشيابي‌ مي‌شود. 

‌.3مدرک Bachelor (Gakushi) در صورت‌ داشتن‌ ديپلم‌ دبيرستان، "كارشناسي" ارزشيابي‌ مي‌شود.

.4 مدارک Master (Shushi) در صورت‌ داشتن‌ كارشناسي، "كارشناسي‌ ارشد" ارزشيابي‌ مي‌شود.

.5مدرک Ph.D. (Hakushi) در صورت‌ داشتن‌ كارشناسي‌ ارشد، "دكترا" ارزشيابي‌ مي‌شود.

▲بازگشت به اول صفحه

 

 ‌‌معرفي‌ دانشگاه‌ها و مراكز آموزش‌ عالي‌ ژاپن‌

‌الف) دانشگاه‌ها و مراكز آموزش‌ عالي‌ ژاپن، گروه‌ يك‌ (ممتاز).

1- Chiba University (Chiba Daigaku)

2- Gifu University (Gifu Daigaku)

3- Gunma University (Gunma Daigaku)

4- Hiroshima University (Hiroshima Daigaku)

5- Hokkaido University (Hokkaido Daigaku)

6- Ibaraki University (Ibaraki Daigaku)

7- Keio University (Keio Gijuku Daigaku)

8- Kobe University (Kobe Daigaku)

9- Kyoto University (Kyoto Daigaku)

10- Kyushu Institute of Technology (Kyushu Kogyo Daigaku)

11- Kyushu University (Kyushu Daigaku)

12- Muroran Institute of Technology (Muroran Kogyo Daigaku)

13- Nagoya University (Nagoya Daigaku)

14- Nihon University (Nihon Daigaku)

15- Obihiro University of Agriculture and Veterinary (Obihiro Chikusan- Daigaku)

16- Osaka City University (Osaka Shiritsu Daigaku)

17- Osaka University (Osaka Daigaku)

18- Science University of Tokyo (Tokyo Rika Daigaku)

19- Sophia University (Jochi Daigaku)

20- Tohoku University (Tohoku Daigaku)

21- Tokai University (Tokai Daigaku)

22- The Graduate University for Advanced Studies (Sogo Kenkyu Daigakuin Daigaku)

23- The University of Electro - Communications (Denki Tsushin Daigaku)

24- The University of Tokyo (Tokyo Daigaku)

25- Tokyo Institute of Technology (Tokyo Kogyo Daigaku)

26- Tokyo Metropolitan University (Tokyo Toristu Daigaku)

27- Tokyo University of Agriculture and Technology (Tokyo Noko Daigaku)

28- University of Osaka Prefecture

 (Osaka Furitsu Daigaku)

29- University of Tsukuba (Tsukuba Daigaku)

30- Utsunomiya University (Utsunomiya Daigaku)

31- Yamaguchi University (Yamaguchi Daigaku)

32- Waseda University (Waseda Daigaku)

33- Yokohama National University (Yokohama Kokuritsu Daigaku)

34- "Temple University (Japan Campus)"

34- صرفاٌ تا مقطع كارشناسي ارشد

 

 ‌ب) دانشگاه‌ها و مراكز آموزش‌ عالي‌ ژاپن‌ گروه‌ دو (خوب)

كليه‌ مراكز آموزش‌ عالي‌ دولتي، محلي‌ و خصوصي‌ كه‌ مجوز رسمي‌ وزارت‌ آموزش، علوم‌ و فرهنگ‌ كشور ژاپن‌ را دارا بوده‌ و اسامي‌ آن‌ها در فهرست‌ گروه‌ يك‌ آورده‌ نشده‌ است.

 

 بازگشت به اول صفحه

 ‌جدول‌ چگونگي‌ ارزشيابي‌ مدارك‌ تحصيلي‌ دانشگاه‌هاي‌ ژاپن‌

 بازگشت به اول صفحه

 به روز شده در تاريخ  : 19/5/88

 برگرفته از:

 http://www.msrt.ir/sites/Grad_Dept/DocLib/%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86.htm#نظام

 

 

نوشته شده توسط ابوالفضل بختیاری در |  لینک ثابت   • 

چهارشنبه 1388/10/23

بایدها و نبایدهای سه گانه در زندگی= ارسال کننده دکتر ابوالفضل بختیاری

 

 

 

 

بایدها و نبایدهای سه گانه در زندگی
زیبــــا و آموزنده



Three things in life that are never certain
سه چیز در زندگی پایدار نیستند

Dreams
رویاها

Success
موفقیت ها

Fortune
شانس



Three things in life that, one gone never come back
سه چیز در زندگی قابل برگشت نیستند

Time
زمان

Words
گفتار

Opportunity
موقعیت



Three things in human life are destroyed
سه چیز در زندگی انسان را خراب می کنند

Alcohl
الکل

Pride
غرور

Anger
عصبانیت



Three things that humans make
سه چیز انسانها را می سازند

Hard Work
کار سخت

Sincerity
صمیمیت

Commitment
تعهد



Three things in life that are most valuable
سه چیز در زندگی بسیار ارزشمند هستند

Love
عشق

Self-Confidence
اعتماد به نفس

Friends
دوستان



Three things in life that may never be lost
سه چیز در زندگی که هرگز نباید از بین بروند

Peace
آرامش

Hope
امید

Honesty
صداقت



And how beautiful these three important things
in life perspective Dr.Ali Shariati stated
و چه زیبا این سه چیز مهم در زندگی از دیدگاه دکتر علی شریعتی بیان شده

Do not rely on three things never
به سه چیز هرگز تکیه نکن

Pride
غرور

Lie
دروغ

Love
عشق

Gallop is human with pride
انسان با غرور می تازد

Be lost with telling lies
با دروغ می بازد

And dies with love
و با عشق می میرد



Happiness in our lives has three primary
خوشبختی زندگی ما بر سه اصل است

Experience Yesterday
تجربه از دیروز

Use Today
استفاده از امروز

Hope Tomorrow
امید به فردا

Ruin our lives is the three principle
تباهی زندگی ما نیز بر سه اصل است

Regret Yesterday
حسرت دیروز

Waste Today
اتلاف امروز

Fear of Tomorrow
ترس از فردا


 

 

نوشته شده توسط ابوالفضل بختیاری در |  لینک ثابت   • 

سه شنبه 1388/10/22

دکتر کیکو ساکورایی - پژوهشگر ژاپنی

مصاحبه با خانم كيوكو ساكورايي استاد دانشگاه واسدا در توكيو

من كيكو ساكورايي استاد دانشگاه واسدا در توكيو هستم. رشته من جامعه شناسي تطبيقي است. و سال ها درباره جامعه ايران، آموزش، مذهب و فرهنگ آن مطالعه كردم. در چند سال اخير به روند رو به رشد آموزش دختران در ايران علاقه­مند شدم. به ويژه آموزش هاي مذهبي دختران در ايران برايم خيلي جالب بوده است. به اين دلیل خيلي تمایل داشتم كه از مدارس ديني دختران بازديد كنم. از این كه امكان بازديد از مدرسه خود را برايم فراهم كرديداز شما متشکرم.

زن مسلمان ايراني فرصت هاي بسيار زيادي براي رشد دارد

 

گفتگو با خانم كيوكو ساكورايي استاد دانشگاه واسدا در توكيو

 

اشاره:

 

ضمن عرض خير مقدم، لطفاً خود را معرفي كرده و انگيزه سفر به ايران و حضور در مدرسه بنت الهدي (رض) را بيان كنيد؟

 

من كيكو ساكورايي استاد دانشگاه واسدا در توكيو هستم. رشته من جامعه شناسي تطبيقي است. و سال ها درباره جامعه ايران، آموزش، مذهب و فرهنگ آن مطالعه كردم. در چند سال اخير به روند رو به رشد آموزش دختران در ايران علاقه­مند شدم. به ويژه آموزش هاي مذهبي دختران در ايران برايم خيلي جالب بوده است. به اين دلیل خيلي تمایل داشتم كه از مدارس ديني دختران بازديد كنم. از این كه امكان بازديد از مدرسه خود را برايم فراهم كرديداز شما متشکرم.

 

بازديد از مدرسه شما به من كمك كرد تا تصوير مثبت و درستي از آموزش ديني دختران در ايران پيدا كنم. در اینجا امکانات بسیار خوبی برای آموزش فراهم شده است .

 

چه تفاوت ها و شباهت هايي ميان زنان ايراني و زنان ژاپني احساس مي كنيد؟

 

زنان ايران و ژاپن به كيان خانواده علاقه دارند. هم در ايران و هم در ژاپن مسؤوليت تربيت فرزندان بيشتر بر عهده خانم ها است. در ژاپن مانند ايران خانم ها پشتيبان آقايان در كار و زندگي هستند.

 

فرصتهای شغلی زنان وآمار شاغلان زن در ژاپن بیشتر از ایران است تعداد ورودی دختران در ژاپن در دانشگاهها زیاد است ولی با کمال تعجب من میبینم که به نسبت جمعییت وتعداد داوطلبان کنکور آمار ورودی های دختران ایران به دانشگاهها از ژاپن بیشتر است  (البته به نسبت جمعيت و تعداد داوطلبان كنكور سراسري در ژاپن و ايران)

 

حضور زنان مسلمان ايران در فعاليت هاي اجتماعي را چگونه ارزيابي مي كنيد؟

 

 تعداد مديران مراكز آموزشي زنان در ایران خيلي زياد است.نصف مديران مدارس ايران زن هستند و تعدادي از اساتید  دانشگاه ها و شركت ها زن هستند خيلي برایم جالب بود . تعدادی هم نماینده زن در مجلس حاضرند ودر کابینه دولت هم زنان حضور دارند.

 

در فعاليت هاي اجتماعي هم زنان پا به پاي مردان حضور دارند . زنان ايران در فعاليت اجتماعي و فرهنگي توانايي هاي خوبي از خود نشان داده اند. رشد آموزش دختران و حضور آنها تا سطوح عالي ، نشان از فعاليت در عرصه علمی  دارد. همه اينها براي من كه محقق خارجي وعلاقمند به ایران هستم غرور آفرين است.

 

آيا آنچه شما در اين سفر ملاحظه نموديد با آنچه از سوي ديگران، پيرامون زن مسلمان ايراني بيان مي شود يكي است؟

 

 البته هر پژوهشگري قبل از اين كه به ايران بيايد اطلاعات  خود را از رسانه هاي گروهي غرب  مي گيرد. شكي نيست كه رسانه هاي گروهي، همه ابعاد واقعيت را گزارش نمي كنند. بنابراين من هم قبل از اين كه به ايران بيايم از زن مسلمان ایرا نی تصویر ذهنی درستی نداشتم . ولي با حضور در ميان خانم هاي ايراني به خصوص در مجامع علمي كاملاً واقعییات برایم روشن شد. زن مسلمان ايراني فرصت هاي بسيار زيادي براي رشد دارد. من وقتي ايران را با كشورهاي عربي و ساير كشورهاي آسيايي مقايسه مي کنم پیشرفت زنان در ایران را خیلی متفاوت از سایرین میبینم وبه همین دلیل به زن ایرانی تبریک می گویم .

 

آينده زنان مسلمان ايران حتي از امروز هم روشن تر است. يقين دارم آنها در همه زمينه ها پيشرفت خوبي خواهند داشت و زنان مسلمان ايران بسيار باهوش و قدرتمندند. آنها براي ساختن جهاني و فردايي بهتر الگوهای خوبي براي همه زنان مسلمان در جهانند.

 

به نظر شما نقش دین در راهنمایی انسانها تا چه اندازه است ؟

 

من فكر مي كنم اديان، چراغ راهنماي انسان ها براي رستگاري و خوشبختي هستند. اديان الهی پيام مشترك دوستي،انسان بودن، اعتقاد به عمل درست، راست گويي، اعتمادبه یکدیگر، خيرخواهي ونوع دوستی و بسياري از ارزش هاي دیگر را برای بشربه ارمغان آورده اند ودر این پیامها همه اديان مشترك ما به ميزاني كه از دين پيروي كنيم، در عمل ما اين ارزش ها تبلور بیشتری می یابد.

 

ويژگي هاي بارز دين اسلام را در ایران چه می دانید؟

 

در اسلام موجود در ايران توجه به حق آموزش برای دختران بسیار با اهمییت است تا جايي كه بهترين فرصت هاي آموزش براي دختران فراهم مي شود. و دین در مقایسه با سایر کشور های آسیایی برایم بارز می باشد.

 

جنبش دفاع از حقوق زنان در غرب آيا در خدمت خانواده است ؟

 

فكر مي كنم اگر بحث از حقوق زنان، يادآوري آموزش و فرهنگ سازي براي دستیابی زن به حقوق واقعی خود درجهان امروز باشد، مفيد است، اما اگر بنا باشد این تلاشها جانب تعادل را از دست بدهد، قطعا افراط و تفريط درباره زنان در هيچ جا مفيد و سازنده نخواهد بود. هر انساني در دوره هاي مختلف رشد توانايي­ها حقوق و قابليت هايي دارد؛ بنا بر اين بايد كمك كنيم آنها را به طور واقعي و متناسب با فرهنگ جامعه خود بشناسد و به نحو مقتضي در راستاي رشد و تعالي خود و جامعه از آنها استفاده كند.

 

كشور ژاپن براي مصونيت از تهاجم فرهنگي غرب چه راه كارهايي در پيش رو دارد؟

 

من فكر مي كنم تعامل با جهان امروز اجتناب ناپذير است.ما در جهاني زندگي مي كنيم كه به سرعت به سمت جهاني شدن پيش مي رود. اما در عين حال ما نيازمند داشتن هويت مستقل خود هستيم. بهترين راه، گفت و گو و آموختن از يكديگر است. تسلط و نفي دیگران بی مورد است.باید در دنياي امروز همه در تعامل سازنده با دیگران باید از فكر تسلط فرهنگي بر ديگران ویا پذيرش کامل وتمام فرهنگ بیگانه خود داری شود و به فكر تعامل و گفت و گوي سازنده براي ساختن جهاني بهتر باشيم.

 

البته ژاپن هم به هويت فرهنگي فرد و هم به عناصر سازنده موجود درجهان امروز به شيوه مثبتي نگاه مي كند و تلاش دارد به ديگران بياموزد و از ديگران هم ياد بگيرد. در اين صورت ما جهان بهتري خواهيم داشت.

 

ويژگي هاي بارز زن مسلمان كدام است؟

 

كيان خانواده براي يك زن مسلمان مهم ترين مسأله است. اهمیت به فرزندان و تربيت صحيح آنها و فقط رابطه خانوادگي در ميان زنان مسلمان بسیارجالب توجه است. آنها ياد گرفته اند احترام متقابل رادرخانواده حكم فرما كنند. ظاهرا این گونه به نظر میرسد که زن مسلمان تصميم گيرنده نیست  ولی من بر اساس مطالعات خود به این قضاوت رسیده ام که زنان مسلمان در عمل قدرت مند و تصميم ساز هستند و برروی مردان وجامعه اثر گذار می باشند. تاريخ اسلام و ايران سرگذشت بسياري از اين گونه زنان را نشان مي دهد.

 

تبليغات غرب در مورد زنان ايراني چه تصوري در زنان ژاپني ايجاد كرده است؟

 

تبليغات غرب از طريق رسانه هاي گروهي، در ژاپن     منتشر مي شود. در ژاپن زنان ايران را بيشتر از طريق فيلم هاي ايراني نه خبرهاي رسانه اي می شناسند  فيلم هاي ايراني در ژاپن خيلي، خيلي مورد احترام و توجه خانواده ها وزنان است. چون در آنها از خشونت و مسائل غير اخلاقی خبري نيست و براي جامعه آموزنده است. در فيلم ها زنان ايراني خيلي خوب جلوه می کنند

 

امید است مقالات و کتاب های من تصویر خوبی از توانایی های زن مسلمان در ایران ،به زنان ژاپنی ارائه کند.

 

منبع : فصلنامه فرهنگی اجتماعی مدرسه عالی شهیده بنت الهدی (رض)شماره 5

 

 =======================

 

 

 

  چاپ        ارسال به دوست

 

بازديد پژوهشگر ژاپني از مركز اسناد و گنجينه دارالفنون

به گزارش روابط عمومي و امور بين الملل پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش در روز سه شنبه مورخ 8/10/88 نشستي در دارالفنون با حضور خانم‌ها دكتر كيكو ساكوراي، دكتراي جامعه شناسي اقوام و استاد دانشگاه واسداي ژاپن، دكتر زهرا شعباني، مدير گروه پژوهشي تعليم و تربيت اسلامي پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش و آقايان دكتر ابوالفضل بختياري، عضو گروه پژوهشي آموزش خانواده، علي عرباني دانا، مسئول گنجينه و مركز اسناد تعليم و تربيت دارالفنون و رحيم روح بخش كارشناس اسناد تاريخي اين مجموعه برگزار شد.
خانم دكتر ساكوراي سفرهاي متعددي به كشورهاي اسلامي به ويژه ايران داشته است و كتابها و مقالات زيادي در زمينه روابط آموزش با تغييرات اجتماعي تاليف نموده است. بر اين اساس در طي سفرهاي علمي خود از مراكز آموزشي در ايران به و غيره موزه‌هاي علميه خواهران نظير مكتب ..... مكتب زهرا و جامعه المصطفي بازديد نموده است و با فراگير اين مراكز مصاحبه‌هايي به عمل آورده است كه حاصل آنها چاپ مقالات متعدد در اين زمينه است.
در ابتدا ايشان از بناي ماندگار و تاريخي دارالفنون بازديد به عمل آوردند و شيوه معماري ، استقرار كلاسها و طراحي محوله دارالفنون را بسيار جالب توجه خواندند.
در ادامه نشستي در اتاق جلسات گنجينه و مركز اسناد تعليم و تربيت دارالفنون برگزار و مباحثي درباره تلاش كشورهاي اسلامي جهت گسترش بيشتر مراكز ديني از جمله حوزه‌هاي علمي خواهران ، نقش زنان تحصيل كرده در شرق ، نقش زبان و فرهنگ ژاپن و اشتراكات آن با فرهنگ ايران مطرح شد.

 

http://www.rie.ir/

 

نوشته شده توسط ابوالفضل بختیاری در |  لینک ثابت   • 

چهارشنبه 1388/10/09

فرهنگ آموزش در ژاپن - دکترابوالفضل بختیاری

 

فرهنگ آموزش در ژاپن

 دکترابوالفضل بختیاری

日本の学校で教育文化
(アボルファズルバフティアリ(博士


آموزش ابتدايي محور سرنوشت ساز توسعه ملي ژاپن درآمدي بر فرهنگ آموزش در مدارس ژاپن


نويسنده: دكتر ابوالفضل بختياري

روزنامه كيهان > شماره 19496 5/8/88 > صفحه 7 (اجتماعي)

پژوهش هاي انجام شده درخصوص فرهنگ آموزش و فرهنگ مدارس ژاپني ها، اعجاب جهانيان را برانگيخته است. به طوري كه در چندين آزمون بين المللي (TIMSS تيمز)، آموزش و پرورش ژاپن جزو كشورهاي برتر جهان بوده است، همچنين مطالعات تطبيقي آموزش و پرورش نشان مي دهد كه آموزش و پرورش عمومي به ويژه دوره ابتدايي از كيفيت بسيار بالايي برخوردار است. «آزرا ووگل» (استاد دانشگاه هاروارد) كه حدود 20 سال در آنجا به مطالعه مشغول بوده مي نويسد: من از موفقيت هاي ژاپن طي دو دهه اخير شگفت زده شده بودم، از خودم مي پرسيدم چرا ژاپن، بي آنكه منابع طبيعي داشته باشد، تا اين حد در حل مشكلاتي كه براي جامعه آمريكا ناگشوده مانده موفق بوده است؟! اما به راستي راز موفقيت ژاپن در چيست و كدام ويژگي باعث شده تا بسياري از آگاهان، قرن بيست و يكم را «قرن ژاپن» بدانند و آن را كشور شماره 1 بشناسند؟
    ووگل (استاد دانشگاه هاروارد)، معتقد است نوسازي ژاپن از اواسط قرن نوزدهم (يعني عصر امپراتوري «مي جي» در سال 1868 آغاز شده و از اين زمان ژاپني ها به طور جدي با فرهنگ غرب آشنا شدند و از تركيب و تلفيق عناصر فرهنگي خود، فرهنگ نوين ژاپن را ساختند. روش ژاپني ها در اين تركيب فرهنگي، هشيارانه و آگاهانه بود. ژاپني ها تمدن و فرهنگ كهن خود را با دانش نوين درآميختند و فرهنگ كهن را دور نينداختند. حاصل اين آميزش بسيار اثربخش بود و فرهنگ ژاپن شكوفا شد. همچنين ويژگي ها همچون پشتكار، صبر و حوصله، انضباط دروني، حساسيت و احترام به ديگران، تاكيد بر كار گروهي (تيمي) در موفقيت آنها سهم داشته، ولي «ووگل» معتقد است: پيشرفت هاي ژاپني ها بيشتر دستاوردهاي ساختاري سازماني، سياستگذاري و برنامه ريزي درست آنهاست. شايد بتوان گفت «مديريت ژاپني» كه زبانزد جهانيان است در اين توفيق سهم بسزايي داشته است.
    بسياري از پژوهشگران علل توفيق ژاپن را به نظام آموزش و پرورش كارآ، با كيفيت و سرمايه گذاري زيادروي پرورش منابع انساني، سختكوشي و وفاداري افراد به سازمان هايي كه در آن كار مي كنند، احساس تعهد در جهت رشد و پيشرفت، فداكاري و آمادگي براي اصلاح نارسايي ها و اشتباهات خود، سازماندهي و مديريت بسيار خوب و كارساز نسبت مي دهند (هرمن كان)، همچنين برخي انديشمندان مي گويند: مردم ژاپن به آموزش و پروردن منابع انساني خود بسيار توجه و تاكيد دارند، برخي ديگر پژوهشگران جهش ژاپن را ناشي از ويژگي هاي فرهنگي خاص ژاپني ها مي دانند و برخي نويسندگان توانايي هاي ژاپني ها را براي «كار گروهي» كليد موفقيت آنها مي دانند.
    نظام آموزشي ابتدايي در ژاپن
    مدارس ابتدايي در ژاپن بسيار جالب و ديدني هستند، ساختار و نظام آموزش ابتدايي ژاپن به پرورش شخصيت كودك در اين دوره بسيار توجه دارند. فضاي فيزيكي مدارس ابتدايي بسيار مجهز و درخور توجه هست، به طوري كه اكثر مدارس ابتدايي در ژاپن استخر دارند و فضاي فيزيكي بسيار تميز و با طراوت هستند. اما چرا مدارس ابتدايي؟
    
    اكثر پژوهشگران آموزش و پرورش ژاپن، مدارس ابتدايي ژاپن را بسيار سرزنده، بزرگ، جالب و جاذب توصيف كرده اند، براي مثال «كومينگر» مي گويد:
    مدارس ابتدايي، گل سرسبد آموزش و پرورش ژاپن هستند. ژاپن در مقايسه با ايالات متحده آمريكا، سهم بيشتري از توليد ناخالص ملي خود را در مقاطع 12 سال تحصيلي (ابتدايي تا دبيرستان) و مقدار كم تري از آن را در آموزش دانشگاهي خويش، هزينه مي كند.
    در طول بيش از يكصد سال، رهبران و دولتمردان ژاپني به دوره آموزش ابتدايي به عنوان محوري سرنوشت ساز در توسعه ملي، نظر داشتند، چنان كه «آري نوري، موري»
    (معمار مدرنيزاسيون ژاپن) در سال 1885 مي نويسد: كشور ژاپن بايد از مقام سومي، به مقام دومي در جهان برسد و از آن رتبه به مقام اول دست يابد و نهايت هدف نيز بايد رهبري كل كشورهاي جهان باشد. به همين سبب بهترين راه براي نيل به آن هدف والا، صرف انرژي ملي براي ايجاد بنيادي مستحكم در آموزش دوره ابتدايي در اين كشور است.
    99 درصد دانش آموزان دوره ابتدايي در ژاپن در مدارس ابتدايي دولتي، در محل اقامت خود درس مي خوانند در اين دوره تحصيلات، آموزش رايگان است و فرزندان تمام ساكنان محل، اجازه ثبت نام دارند.
    در ژاپن 90 درصد دانش آموزان، كلاس دوازدهم را با موفقيت پشت سر مي گذرانند (اين نسبت در آمريكا 73 درصد و در اروپا 50 درصد است)
    ¤ اهميت بسيار زياد مردم و دولت ژاپن به آموزش و پرورش (دولت ژاپن بيشترين سهم از توليد ناخالص ملي را صرف دوره هاي آموزش پيش دبستاني و ابتدايي مي كند)
    ¤ تاكيد بر كارگروهي (تيمي)
    ¤ انعطاف فكري و نوپذيري نوسازي اعجاز آميز ژاپن
    ¤ نظام آموزشي كارآمد - كيفيت بالاي آموزش
    ¤ پشتكار، صبر و حوصله، انضباط دروني
    ¤ احترام به ديگران
    ¤ روح همكاري دسته جمعي
    ¤ انضباط و شوق به كار
    ¤ ثبات
    ¤ شوق يادگيري
    ¤ اخلاق كار و تلاش
    ¤در زمينه مديريت، ژاپني ها به رهبري جمعي گرايش دارند
    ¤ تاكيد بر جنبه كاربردي آموزش
    ¤ شيوه آموزش عملگرا، تاكيد بر آزمايش و پژوهش
    ¤ دانش آموزان در كارهاي مدرسه مشاركت فعال دارند (تعاون، همراهي گروهي)
    ¤مدرسه در ژاپن محل زندگي دانش آموزان است
    ¤ در مدارس سعي در بالابردن «اعتماد به نفس» فراگيران (دانش آموزان) است
    ¤ مدارس ژاپني تلاش براي رشد خلاقيت، رشد روحيه كارگروهي مي كنند
    ¤ بازي هاي آزاد در مدارس مورد توجه است
    ¤ مدارس ژاپني - بچه ها را براي زندگي در جامعه تربيت مي كند
    ¤ پرورش حس اعتماد به نفس
    ¤ شكوفائي خلاقيت
    ¤ مشاركت و درگيركردن بچه ها به صورت عملي
    ¤پرورش حس مسئوليت پذيري
    ¤ تاكيد بر رفاقت بين دانش آموزان به جاي رقابت
    ¤ تاكيد بر دوستي و همكاري بين بچه ها
    ¤ همكاري در نظافت مدرسه
    ¤ همكاري بسيار نزديك خانواده (اولياء) با مدرسه
    ¤ تاكيد بر دوستي و رفاقت در مدارس
    ¤ توجه به خودفرماني يا خود مديريتي
    ¤ تاكيد بر رشد اجتماعي سهم زيادي از آموزش در ژاپن به زندگي اجتماعي و رشد اجتماعي مي پردازد.
    ¤ ايجاد فرصت هاي مساوي براي همگان
    ¤ آموزش (پرورش) تمامي كودكان با يك روش
    ¤ معلمان مربي اند نه مستبد (معلم در نقش هادي و راهنما)
    ¤ در مدارس ژاپن تفريح و شادي ضروري است
    ¤ در مدارس با تفريح و شادي دانش آموزان را وارد به مشاركت و همكاري مي كنند
    ¤ درژاپن كلاسها به گروه هاي كوچك تقسيم مي شود.
    ¤ژايني ها كوشيده اند شادي و لذت را به فرايند يادگيري بياميزند.
    ¤ دركلاسهاي درسي ژاپن تعارض دشمني بين معلم و شاگرد وجود ندارد.
    ¤ هيچ دانش آموزي در ابتدايي مردود نمي شود- هيچ دانش آموزي ازمشاركت درفعاليت ها منع نمي شود
    ژاپني ها اعتقاد دارند تجربه ها، تاثير بلند مدت در رشد دارد لذا براي پرورش افراد تجارب مهم هستند
    ¤ برنامه درسي ملي دربردارنده راهكارهايي براي فعاليتهاي غيردرسي دانش آموزان مي باشد (برنامه نظافت مدرسه) از آنجا كه درمدارس ژاپني سرايداري وجود ندارد. پاكيزه نگه داشتن كلاسها، راهروها يا سرويس هاي بهداشتي زمين هاي بازي برعهده دانش آموزان است.
    نگارنده كه خود به مشاهده از مدارس ژاپن پرداخته، بسياري از دانش آموزان ابتدايي و پيش دبستاني را درحال نظافت كلاس و مدرسه ديده است. در يكي از مدارس ابتدايي دركيوتو و يك مركزپيش دبستاني درتوكيو شاهد دستمال كشيدن بچه ها در راهرو و كلاس بوده است.
    به زعم برخي پژوهشگران درمدارس ژاپن آموزش قلب ها و انديشه ها بچه ها مدنظر است.پژوهش لوئيس (1995)، نشانگر تجلي فرهنگ ژاپني در فرآيند آموزش و يادگيري در مدارس ژاپن است. و درمدارس به صورت حيرت انگيزي آموزش و يادگيري در قالب سناريوهاي فرهنگي مديريت مي شود و آموزش و پرورش ژاپن تا حدود زيادي فرهنگي است و مبتني بر فرهنگ ژاپني است.
    آموزش وپرورش ژاپن با همه محاسن كه مي تواند براي ما آموزنده باشد و از تجارب موفق درس گرفت ولي در دهه هاي اخير با مشكلاتي مواجه بوده كه منجربه تفكر و تعقل صاحبنظران علوم تربيتي ژاپن شده است از جمله Bullying(اذيت و آزار بچه ها) كمي انگيزه دانش آموزان براي درس نداشتن علاقه براي ادامه تحصيل (پرفسور نقي زاده)،عدم توجه به فرديت ]در ژاپن به كارگروهي و تيمي بسيار توجه مي شود- در نتيجه فرد و خواسته هاي فردي كمتر مورد توجه است[ موجب مشكلاتي شده است. كه درخور توجه است.
    ويژگي مهم فضاي فرهنگي مدارس ژاپن (دردوره ابتدايي) سرزندگي، شلوغي، شادابي، شادي و جار وجنجال كلاس است. معلمان ژاپني برخلاف همكاران خود در ساير كشورها تلاشي براي سكوت و ساكت و بي حركت نگه داشتن دانش آموزان خود نمي كنند. از آنجا كه دانش آموز مجاز است با بغل دستي خود صحبت كند براي تراشيدن مدادش از جا بلند شود يا پرده ها را بكشد. اين قبيل كارها، اختلال درنظم كلاس بشمار نمي رود.
    بنابراين نظم و انضباط تحميلي نيست و در نتيجه كلاسها نيز شلوغ و پرجار و جنجال است و اين امر از نظر معلمان، بي اشكال است.
    
     دكتر ابوالفضل بختياري
    
روزنامه كيهان > شماره 19496 5/8/88 > صفحه 7 (اجتماعي)

============

=========================

=============================

 

نوشته شده توسط ابوالفضل بختیاری در |  لینک ثابت   • 

چهارشنبه 1388/10/09

عکس هایی از ژاپن

نوشته شده توسط ابوالفضل بختیاری در |  لینک ثابت   • 

چهارشنبه 1388/10/09

روش های استناد (ماخذ نویسی) دکتر ابوالفضل بختیاری

 

روش های استناد (ماخذ نویسی)

    دکتر ابوالفضل بختیاری

روش های ارجاع یا استناد بسیار زیاد است ولی  در همه شیوه های ماخذ نویسی سعی میشود نشانی دقیقی از محا استفاده و استناد به خواننده بدهد  واز طرفی رعایت امانتداری  بشود

در این نوشتار انواع روشها را به اختصار نام میبریم  و به یک شیوه که بیشتر در چند دهه اخیر مورد توجه قرار گرفته اشاره خواهیم کرد.

انواع روش های استناد به دو شیوه استناد درون متنی و برون متنی دسته بندی شده است(حری ،۱۳۸۷)-ولی بیشتر شیوه درون متنی(میان نویس) مورد توجه قرار گرفته است

استناد درون متنی (میان نویس) درون نوشتار نشانی  به ترتیب فامیلی ، سال  ،وصفحه میاید

مثال:    روش میان نویس(درون متنی)

(بازرگان ، ۱۳۸۷ص۵۵).

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط ابوالفضل بختیاری در |  لینک ثابت   • 

چهارشنبه 1388/10/09

فرهنگ آموزش در ژاپن - دکترابوالفضل بختیاری

 
 

 

فرهنگ آموزش در ژاپن

 دکترابوالفضل بختیاری

日本の学校で教育文化
(アボルファズルバフティアリ(博士


آموزش ابتدايي محور سرنوشت ساز توسعه ملي ژاپن درآمدي بر فرهنگ آموزش در مدارس ژاپن


نويسنده: دكتر ابوالفضل بختياري

روزنامه كيهان > شماره 19496 5/8/88 > صفحه 7 (اجتماعي)

پژوهش هاي انجام شده درخصوص فرهنگ آموزش و فرهنگ مدارس ژاپني ها، اعجاب جهانيان را برانگيخته است. به طوري كه در چندين آزمون بين المللي (TIMSS تيمز)، آموزش و پرورش ژاپن جزو كشورهاي برتر جهان بوده است، همچنين مطالعات تطبيقي آموزش و پرورش نشان مي دهد كه آموزش و پرورش عمومي به ويژه دوره ابتدايي از كيفيت بسيار بالايي برخوردار است. «آزرا ووگل» (استاد دانشگاه هاروارد) كه حدود 20 سال در آنجا به مطالعه مشغول بوده مي نويسد: من از موفقيت هاي ژاپن طي دو دهه اخير شگفت زده شده بودم، از خودم مي پرسيدم چرا ژاپن، بي آنكه منابع طبيعي داشته باشد، تا اين حد در حل مشكلاتي كه براي جامعه آمريكا ناگشوده مانده موفق بوده است؟! اما به راستي راز موفقيت ژاپن در چيست و كدام ويژگي باعث شده تا بسياري از آگاهان، قرن بيست و يكم را «قرن ژاپن» بدانند و آن را كشور شماره 1 بشناسند؟
    ووگل (استاد دانشگاه هاروارد)، معتقد است نوسازي ژاپن از اواسط قرن نوزدهم (يعني عصر امپراتوري «مي جي» در سال 1868 آغاز شده و از اين زمان ژاپني ها به طور جدي با فرهنگ غرب آشنا شدند و از تركيب و تلفيق عناصر فرهنگي خود، فرهنگ نوين ژاپن را ساختند. روش ژاپني ها در اين تركيب فرهنگي، هشيارانه و آگاهانه بود. ژاپني ها تمدن و فرهنگ كهن خود را با دانش نوين درآميختند و فرهنگ كهن را دور نينداختند. حاصل اين آميزش بسيار اثربخش بود و فرهنگ ژاپن شكوفا شد. همچنين ويژگي ها همچون پشتكار، صبر و حوصله، انضباط دروني، حساسيت و احترام به ديگران، تاكيد بر كار گروهي (تيمي) در موفقيت آنها سهم داشته، ولي «ووگل» معتقد است: پيشرفت هاي ژاپني ها بيشتر دستاوردهاي ساختاري سازماني، سياستگذاري و برنامه ريزي درست آنهاست. شايد بتوان گفت «مديريت ژاپني» كه زبانزد جهانيان است در اين توفيق سهم بسزايي داشته است.
    بسياري از پژوهشگران علل توفيق ژاپن را به نظام آموزش و پرورش كارآ، با كيفيت و سرمايه گذاري زيادروي پرورش منابع انساني، سختكوشي و وفاداري افراد به سازمان هايي كه در آن كار مي كنند، احساس تعهد در جهت رشد و پيشرفت، فداكاري و آمادگي براي اصلاح نارسايي ها و اشتباهات خود، سازماندهي و مديريت بسيار خوب و كارساز نسبت مي دهند (هرمن كان)، همچنين برخي انديشمندان مي گويند: مردم ژاپن به آموزش و پروردن منابع انساني خود بسيار توجه و تاكيد دارند، برخي ديگر پژوهشگران جهش ژاپن را ناشي از ويژگي هاي فرهنگي خاص ژاپني ها مي دانند و برخي نويسندگان توانايي هاي ژاپني ها را براي «كار گروهي» كليد موفقيت آنها مي دانند.
    نظام آموزشي ابتدايي در ژاپن
    مدارس ابتدايي در ژاپن بسيار جالب و ديدني هستند، ساختار و نظام آموزش ابتدايي ژاپن به پرورش شخصيت كودك در اين دوره بسيار توجه دارند. فضاي فيزيكي مدارس ابتدايي بسيار مجهز و درخور توجه هست، به طوري كه اكثر مدارس ابتدايي در ژاپن استخر دارند و فضاي فيزيكي بسيار تميز و با طراوت هستند. اما چرا مدارس ابتدايي؟
    
    اكثر پژوهشگران آموزش و پرورش ژاپن، مدارس ابتدايي ژاپن را بسيار سرزنده، بزرگ، جالب و جاذب توصيف كرده اند، براي مثال «كومينگر» مي گويد:
    مدارس ابتدايي، گل سرسبد آموزش و پرورش ژاپن هستند. ژاپن در مقايسه با ايالات متحده آمريكا، سهم بيشتري از توليد ناخالص ملي خود را در مقاطع 12 سال تحصيلي (ابتدايي تا دبيرستان) و مقدار كم تري از آن را در آموزش دانشگاهي خويش، هزينه مي كند.
    در طول بيش از يكصد سال، رهبران و دولتمردان ژاپني به دوره آموزش ابتدايي به عنوان محوري سرنوشت ساز در توسعه ملي، نظر داشتند، چنان كه «آري نوري، موري»
    (معمار مدرنيزاسيون ژاپن) در سال 1885 مي نويسد: كشور ژاپن بايد از مقام سومي، به مقام دومي در جهان برسد و از آن رتبه به مقام اول دست يابد و نهايت هدف نيز بايد رهبري كل كشورهاي جهان باشد. به همين سبب بهترين راه براي نيل به آن هدف والا، صرف انرژي ملي براي ايجاد بنيادي مستحكم در آموزش دوره ابتدايي در اين كشور است.
    99 درصد دانش آموزان دوره ابتدايي در ژاپن در مدارس ابتدايي دولتي، در محل اقامت خود درس مي خوانند در اين دوره تحصيلات، آموزش رايگان است و فرزندان تمام ساكنان محل، اجازه ثبت نام دارند.
    در ژاپن 90 درصد دانش آموزان، كلاس دوازدهم را با موفقيت پشت سر مي گذرانند (اين نسبت در آمريكا 73 درصد و در اروپا 50 درصد است)
    ¤ اهميت بسيار زياد مردم و دولت ژاپن به آموزش و پرورش (دولت ژاپن بيشترين سهم از توليد ناخالص ملي را صرف دوره هاي آموزش پيش دبستاني و ابتدايي مي كند)
    ¤ تاكيد بر كارگروهي (تيمي)
    ¤ انعطاف فكري و نوپذيري نوسازي اعجاز آميز ژاپن
    ¤ نظام آموزشي كارآمد - كيفيت بالاي آموزش
    ¤ پشتكار، صبر و حوصله، انضباط دروني
    ¤ احترام به ديگران
    ¤ روح همكاري دسته جمعي
    ¤ انضباط و شوق به كار
    ¤ ثبات
    ¤ شوق يادگيري
    ¤ اخلاق كار و تلاش
    ¤در زمينه مديريت، ژاپني ها به رهبري جمعي گرايش دارند
    ¤ تاكيد بر جنبه كاربردي آموزش
    ¤ شيوه آموزش عملگرا، تاكيد بر آزمايش و پژوهش
    ¤ دانش آموزان در كارهاي مدرسه مشاركت فعال دارند (تعاون، همراهي گروهي)
    ¤مدرسه در ژاپن محل زندگي دانش آموزان است
    ¤ در مدارس سعي در بالابردن «اعتماد به نفس» فراگيران (دانش آموزان) است
    ¤ مدارس ژاپني تلاش براي رشد خلاقيت، رشد روحيه كارگروهي مي كنند
    ¤ بازي هاي آزاد در مدارس مورد توجه است
    ¤ مدارس ژاپني - بچه ها را براي زندگي در جامعه تربيت مي كند
    ¤ پرورش حس اعتماد به نفس
    ¤ شكوفائي خلاقيت
    ¤ مشاركت و درگيركردن بچه ها به صورت عملي
    ¤پرورش حس مسئوليت پذيري
    ¤ تاكيد بر رفاقت بين دانش آموزان به جاي رقابت
    ¤ تاكيد بر دوستي و همكاري بين بچه ها
    ¤ همكاري در نظافت مدرسه
    ¤ همكاري بسيار نزديك خانواده (اولياء) با مدرسه
    ¤ تاكيد بر دوستي و رفاقت در مدارس
    ¤ توجه به خودفرماني يا خود مديريتي
    ¤ تاكيد بر رشد اجتماعي سهم زيادي از آموزش در ژاپن به زندگي اجتماعي و رشد اجتماعي مي پردازد.
    ¤ ايجاد فرصت هاي مساوي براي همگان
    ¤ آموزش (پرورش) تمامي كودكان با يك روش
    ¤ معلمان مربي اند نه مستبد (معلم در نقش هادي و راهنما)
    ¤ در مدارس ژاپن تفريح و شادي ضروري است
    ¤ در مدارس با تفريح و شادي دانش آموزان را وارد به مشاركت و همكاري مي كنند
    ¤ درژاپن كلاسها به گروه هاي كوچك تقسيم مي شود.
    ¤ژايني ها كوشيده اند شادي و لذت را به فرايند يادگيري بياميزند.
    ¤ دركلاسهاي درسي ژاپن تعارض دشمني بين معلم و شاگرد وجود ندارد.
    ¤ هيچ دانش آموزي در ابتدايي مردود نمي شود- هيچ دانش آموزي ازمشاركت درفعاليت ها منع نمي شود
    ژاپني ها اعتقاد دارند تجربه ها، تاثير بلند مدت در رشد دارد لذا براي پرورش افراد تجارب مهم هستند
    ¤ برنامه درسي ملي دربردارنده راهكارهايي براي فعاليتهاي غيردرسي دانش آموزان مي باشد (برنامه نظافت مدرسه) از آنجا كه درمدارس ژاپني سرايداري وجود ندارد. پاكيزه نگه داشتن كلاسها، راهروها يا سرويس هاي بهداشتي زمين هاي بازي برعهده دانش آموزان است.
    نگارنده كه خود به مشاهده از مدارس ژاپن پرداخته، بسياري از دانش آموزان ابتدايي و پيش دبستاني را درحال نظافت كلاس و مدرسه ديده است. در يكي از مدارس ابتدايي دركيوتو و يك مركزپيش دبستاني درتوكيو شاهد دستمال كشيدن بچه ها در راهرو و كلاس بوده است.
    به زعم برخي پژوهشگران درمدارس ژاپن آموزش قلب ها و انديشه ها بچه ها مدنظر است.پژوهش لوئيس (1995)، نشانگر تجلي فرهنگ ژاپني در فرآيند آموزش و يادگيري در مدارس ژاپن است. و درمدارس به صورت حيرت انگيزي آموزش و يادگيري در قالب سناريوهاي فرهنگي مديريت مي شود و آموزش و پرورش ژاپن تا حدود زيادي فرهنگي است و مبتني بر فرهنگ ژاپني است.
    آموزش وپرورش ژاپن با همه محاسن كه مي تواند براي ما آموزنده باشد و از تجارب موفق درس گرفت ولي در دهه هاي اخير با مشكلاتي مواجه بوده كه منجربه تفكر و تعقل صاحبنظران علوم تربيتي ژاپن شده است از جمله Bullying(اذيت و آزار بچه ها) كمي انگيزه دانش آموزان براي درس نداشتن علاقه براي ادامه تحصيل (پرفسور نقي زاده)،عدم توجه به فرديت ]در ژاپن به كارگروهي و تيمي بسيار توجه مي شود- در نتيجه فرد و خواسته هاي فردي كمتر مورد توجه است[ موجب مشكلاتي شده است. كه درخور توجه است.
    ويژگي مهم فضاي فرهنگي مدارس ژاپن (دردوره ابتدايي) سرزندگي، شلوغي، شادابي، شادي و جار وجنجال كلاس است. معلمان ژاپني برخلاف همكاران خود در ساير كشورها تلاشي براي سكوت و ساكت و بي حركت نگه داشتن دانش آموزان خود نمي كنند. از آنجا كه دانش آموز مجاز است با بغل دستي خود صحبت كند براي تراشيدن مدادش از جا بلند شود يا پرده ها را بكشد. اين قبيل كارها، اختلال درنظم كلاس بشمار نمي رود.
    بنابراين نظم و انضباط تحميلي نيست و در نتيجه كلاسها نيز شلوغ و پرجار و جنجال است و اين امر از نظر معلمان، بي اشكال است.
    
     دكتر ابوالفضل بختياري
    
روزنامه كيهان > شماره 19496 5/8/88 > صفحه 7 (اجتماعي)

=============================

 

نوشته شده توسط ابوالفضل بختیاری در |  لینک ثابت   • 
مطالب قدیمی‌تر